Stanisław Niezabitowski (pamiętnikarz)


Stanisław Niezabitowski (pamiętnikarz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Niezabitowski herbu Lubicz (ur. 24 września 1641 roku – zm. 26 lipca 1717 roku) – polski szlachcic, rzekomy podczaszy kaliski[1], pamiętnikarz.

Urodził się we wsi Jatra na Nowogródczyźnie. Ukończył kolegium jezuickie w Nowogródku. Od 1670 roku pracował jako administrator (ekonom) w dobrach słuckich (księstwie słuckim) Bogusława Radziwiłła. Był deputatem z powiatu nowogródzkiego na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1676, 1688 i 1692 roku[2].

Był wyznania ewangelicko-reformowanego, brał czynny udział w życiu religijnym parafii.

Jest autorem Dziennika, który jest cennym źródłem informacji na temat realiów życia codziennego szlachty na Nowogródzczyźnie i Słucczyźnie w końcu XVII wieku.

Twórczość | edytuj kod

  • Dzienniki 1695-1700, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Poznań 1998, 374 s., ​ISBN 83-232-0775-5​.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Urzędnicy wielkopolscy XVI-XVIII wieku. Spisy, opracował Adam Bieniaszewski, Wrocław 1987, s. 65, 220.
  2. Deputaci Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. (1582-1696). Spis, pod redakcją Andrzeja Rachuby, opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Tom 1, Warszawa 2007, s. 330, 371, 385.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Niezabitowski (pamiętnikarz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy