Stanisław Orlewicz


Stanisław Orlewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Antoni Orlewicz (ur. 2 kwietnia 1887 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Stanisław Orlewicz urodził się 2 kwietnia 1887 w Warszawie, w rodzinie Antoniego i Władysławy z Konstantynowiczów (1861–1938). W 1913, po ukończeniu studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, otrzymał dyplom lekarski. Uczestniczył w I wojnie światowej.

W czasie wojny z bolszewikami był szefem sanitarnym 11 Dywizji Piechoty. W 1920 pełnił służbę w Szefostwie Sanitarnym Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie. Na tym stanowisku 6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora Korpusu Lekarskiego, w grupie „byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”[1].

Od 1921 pełnił służbę w Szefostwie Sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 1 batalionu sanitarnego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 105. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych[2]. W 1923 został przeniesiony do Departamentu VIII Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W latach 1926–1928 był hospitantem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. W 1928, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej, w charakterze wykładowcy[3]. 18 lutego 1930 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy[4][5]. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 2. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy[6]. W 1939 pełnił służbę w Wyższej Szkole Wojennej na stanowisku kierownika przedmiotu służba zdrowia[7].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Upamiętnienie | edytuj kod

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie na stopień generała brygady[8]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

 Osobny artykuł: Generałowie II Rzeczypospolitej Polskiej awansowani w 2007 r..

28 kwietnia 2009, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, na skwerze przy ulicy Ignacego Daszyńskiego w Tuchowie został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Stanisława Orlewicza[9][10].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 31 z 18 sierpnia 1920 r. s. 751.
  2. Rocznik oficerski 1923 s. 78, 1124, 1200.
  3. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 5 listopada 1928 r. s. 358.
  4. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 5 z 20 lutego 1930 r. s. 66.
  5. Rocznik oficerski 1932 s. 323, 798.
  6. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 366.
  7. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 449.
  8. M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 885
  9. Katyńskie Dęby. tuchow.pl. [dostęp 9 grudnia 2014].
  10. Tuchów – Dęby Katyńskie. miejscapamiecinarodowej.pl. [dostęp 9 grudnia 2014].
  11. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 101 „za zasługi na polu organizacji i administracji służby zdrowia w wojsku”.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Orlewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy