Stanisław Piłat


Stanisław Piłat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Piłat (ur. 13 kwietnia 1909 w Nowym Targu, zm. 10 maja 1993 w Nowym Targu) – polski bokser, olimpijczyk.


Kariera | edytuj kod

Walczył w wadze ciężkiej, posiadał doskonałe warunki fizyczne, mierzył 189 cm i ważył 96 kg. Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Berlinie (1936), ale przegrał pierwszą walkę. Trzy razy brał udział w mistrzostwach Europy: w Budapeszcie 1934, Mediolanie 1937 i Dublinie 1939, lecz nie zdobył w nich medalu.

Sześć razy zdobywał mistrzostwo Polski: w 1934, 1935, 1936, 1937, 1938 i 1939. Był wicemistrzem w 1933 (przegrał wówczas z Tomaszem Konarzewskim). Pięć razy zdobywał drużynowe mistrzostwo Polski z Wartą Poznań w 1932, 1933,1934, 1935 i 1936 roku. 20 razy wystąpił w reprezentacji Polski, wygrywając 9 walk, 3 remisując i 8 przegrywając w latach (1933 - 1939).

Był zawodnikiem Warty Poznań (1931-1936) i Policyjnego Klubu Sportowego Katowice (1936-1939).

W karierze stoczył 170 walk, 143 wygrał, 3 zremisował i 24 przegrał.

Po II wojnie światowej pracował jako nauczyciel w.f. w Nowym Targu.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Piłat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy