Stanisław Sokołowski (nauczyciel)


Stanisław Sokołowski (nauczyciel) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Sokołowski (ur. 25 lipca 1888, zm. 18 sierpnia 1938) – nauczyciel, żołnierz Legionów Polskich, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, inspektor Straży Więziennej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył gimnazjum w Krakowie oraz studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Został profesorem gimnazjalnym. Pracował w gimnazjum w Łęczycy.

Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich do kwietnia 1918. Od maja 1918 służył w niemieckiej służbie więziennej. U kresu wojny uczestniczył w rozbrajaniu zaborców, a z chwilą odzyskania niepodległości przez Polskę został mianowany naczelnikiem więzienia w Łęczycy. Równolegle nadal pracował jako nauczyciel w łęczyckim gimnazjum. W 1925 ustąpił ze stanowiska naczelnika łęczyckiego więzienia kontynuując wyłącznie pracę nauczycielską. W Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Łęczycy uczył języka polskiego i języka łacińskiego od 1924 do 1926[1]. W 1929 powrócił do pracy w więziennictwie, powołany wówczas na stanowisko inspektora więziennictwa. Dokonał reorganizacji prac wychowawczych w zakładzie w Studzieńcu. Następnie jako inspektor odpowiadał za szkoły więzienne i zakładów poprawczych. W więziennictwie zaangażował się w sferze szkolnictwa i jako redaktor. Był redaktorem miesięcznika naukowego Przegląd Więziennictwa Polskiego (wydawany w latach 1933-1936) oraz dwutygodnika branżowego „W Służbie Penitencjarnej” (od 3 maja 1936[2] do końca życia).

W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3][4][5]. Był oficerem rezerwowym 37 pułku piechoty, stacjonującego w Kutnie i w Łęczycy[6][7]. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer po ukończeniu 40. roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III[8]. Należał do Związku Legionistów Polskich.

Zmarł nagle 18 sierpnia 1938 na atak serca w wieku 50 lat[9]. Został pochowany w Kwaterze Legionistów (B5-1-9) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 20 sierpnia 1938[10]. Był żonaty z Feliksą[11].

Odznaczenia i ordery | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nauczyciele. 1loleczyca.edu.pl. [dostęp 2017-03-21].
  2. Stopka redakcyjna. „W Służbie Penitencjarnej”. Nr 1, s. 20, 3 maja 1936. 
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 550.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 488.
  5. W ewidencji Wojska Polskiego był określany jako Stanisław Sokołowski IV w celu odróżnienia od innych oficerów o tej samej tożsamości.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 234.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 218.
  8. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 31, 811.
  9. Z ostatniej chwili. „W Służbie Penitencjarnej”. Nr 16, s. 16, 15 sierpnia 1938. 
  10. Lista pochowanych. Stanisław Sokołowski. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-21].
  11. Z działalności Kasy Wzajemnej Pomocy Funkcjonariuszów Straży Więziennej. „Wstęp”, s. 14, Nr 19 (59) z 1 października 1938. 

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Sokołowski (nauczyciel)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy