Stanisław Weber (powstaniec)


Stanisław Weber (powstaniec) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Weber ps. „Chirurg”, „Popiel” (ur. 5 października 1906 we Lwowie, zm. 25 kwietnia 1990 w Płońsku) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, powstaniec warszawski.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1924 zdał egzamin dojrzałości w VIII Państwowym Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego we Lwowie. W 1928 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. 15 sierpnia 1930 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1930 i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie[1][2]. W latach 1936–1938 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie (XVII promocja)[3]. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 45. lokatą w korpusie oficerów artylerii[4]. W tym czasie pełnił służbę w dowództwie 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach, jako dubler I oficera sztabu[5].

W kampanii wrześniowej 1939 kwatermistrz 20 Dywizji Piechoty[6]. Brał udział w walkach pod Mławą oraz w obronie Warszawy. Od października 1939 działał w konspiracji. Od 1943, także w powstaniu warszawskim, był szefem sztabu i równolegle szefem Wydziału III (operacyjnego) Komendy Okręgu Warszawskiego AK. 11 listopada 1942 został awansowany na majora, a 27 września 1944 podpułkownikiem. 20 września 1944 został szefem sztabu Warszawskiego Korpusu AK. Po upadku powstania przebywał w niewoli niemieckiej. Do 1972 przebywał na emigracji[7].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 sierpnia 1930 roku, s. 275.
  2. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 220, 706.
  3. Stawecki 1997 ↓, s. 107.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 181.
  5. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 536.
  6. Juszkiewicz 1979 ↓, s. 170.
  7. Informacja na stronie stankiewicze.com.
  8. ŁukomskiŁ. G. ŁukomskiŁ., PolakP. B. PolakP., SuchcitzS. A. SuchcitzS., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 527 .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Weber (powstaniec)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy