Stanisław Wojnarowicz


Stanisław Wojnarowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Wojnarowicz (ur. 10 września 1897, zm. 7 lipca 1970) – prezes Polskiego Związku Szachowego w latach 1947-1950 i w 1957, polski inżynier.

W latach 1947-1950 i w 1957 był prezesem Polskiego Związku Szachowego. Wojnarowicz chciał by szachy trafiły na wieś, do szkół i fabryk. Wraz z Tadeuszem Czarneckim i Stanisławem Gawlikowskim przygotował kodeks szachowy, który miał trzy wydania.

Reprezentował PZSzach na kongresach FIDE. Zorganizował Memoriał Dawida Przepiórki w 1950 w Szczawnie-Zdroju.

W 1937 został wybrany do Naczelnej Organizacji Inżynierów. W latach 1942-1962 był dyrektorem warszawskich wodociągów. Wraz z Włodzimierzem Skoraszewskim opracował i opatentował metodę pobierania wody przez dreny z dna rzeki. Prezes Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych w latach 1946-1947 i 1951-1954 oraz p.o. w latach 1950-1951.

Bibliografia | edytuj kod

  • prof. Krzysztof Groniowski, Drugi po wojnie. Wspomnienie o prezesie PZSzach Stanisławie Wojnarowiczu, Szachista 11/1997 str.339-340
  • Andrzej Filipowicz "Dzieje Polskiego Związku Szachowego", str. 147-148, Wydawnictwo "O-K", Warszawa 2007
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Wojnarowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy