Stanisław Zachorowski


Stanisław Zachorowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Zachorowski (ur. 1885, zm. 21 grudnia 1918 w Krakowie) – polski historyk prawa, mediewista, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Życiorys | edytuj kod

Był uczniem Karola Potkańskiego i Bolesława Ulanowskiego. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Habilitował się w 1912. Specjalizował się w średniowiecznym prawie polskim i prawie kościelnym.

Wydawca Statutów synodalnych krakowskich Zbigniewa Oleśnickiego (1915). Współautor (obok Jana Dąbrowskiego i Romana Grodeckiego) Dziejów Polski średniowiecznej, które zostały opublikowane już po jego śmierci (wyd. I w 1926). Autor rozprawy Węgierskie i polskie osadnictwo Spiżu do połowy XIV wieku, w: Rozprawy Akademii Umiejętności, Wydział Hist.-filoz., t. 52, Kraków 1909.

Bibliografia | edytuj kod

  • Hubert Izdebski, Zachorowski Stanisław, w: Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 569.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Zachorowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy