Stanley Bacon


Stanley Bacon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanley Vivian Bacon (ur. 13 sierpnia 1885; zm. 13 października 1952[1]) – brytyjski zapaśnik walczący przeważnie w stylu wolnym. Trzykrotny olimpijczyk. Złoty medalista w stylu wolnym i siedemnasty w klasycznym w Londynie 1908; odpadł w drugiej rundzie w Sztokholmie 1912; dziewiąty w Antwerpii 1920. Walczył w wadze średniej.

Ośmiokrotny mistrz kraju w: 1911 (69kg), 1924 (76kg), 1911, 1912, 1913, 1924, 1925 (85kg) i 1910 (120kg)[2].

Brat zapaśników i olimpijczyków, Ernesta Bacona i Edgara Bacona.

Przegrał z Szwedem Mauritzem Anderssonem.

Walczył ze swoimi rodakami, kolejno pokonał Horacym Chenerym, Aubreyem Colemanem, Freden Beckiem i w finale z George de Relwyskowem.

Przegrał z Łotyszem Jānisem Polisem, który reprezentował Cesarstwo Rosyjskie.

Przegrał z Amerykaninem Angusem Frantzem.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanley Bacon Biography and Olympic Results, Sports-Reference.com [dostęp 2015-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-12]  (ang.).
  2. List of British Senior Champions from 1904 - 2001, britishwrestling.org [dostęp 2015-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-05]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

  • Dane na (ang.). foeldeak.com. [dostęp 2015-04-23].
Zapaśnicy Wielkiej Brytanii na igrzyskach olimpijskich – Londyn 1908 Zapaśnicy Wielkiej Brytanii na igrzyskach olimpijskich – Sztokholm 1912 Zapaśnicy Wielkiej Brytanii na igrzyskach olimpijskich – Antwerpia 1920
Na podstawie artykułu: "Stanley Bacon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy