Stara Bordziłówka


Na mapach: 52°08′49″N 22°58′40″E/52,146944 22,977778

Stara Bordziłówka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stara Bordziłówkawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Leśna Podlaska[4][5].

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Leśnej Podlaskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś sołecka[6]

Spis treści

Historia | edytuj kod

W wieku XIX opisano Bordziłówkę Nową jako wieś i Bordziłówkę Starą jako wieś i folwark w powiecie konstantynowskim, gminie Witulin, wsie oddalone o pół mili od Witulina, parafii Bordziłówka.

Bordziłówkę zwano dawniej „Borzyłówką”. Parafia rzymsko-katolicka była dawniej w miejscu, w roku 1883 w Górkach, dawna grecko-katolicka w Wygnankach.
W XVI w. rozróżniano już wieś dominialną i folwark zwany „Borzyłowa Wola” stanowiły one wówczas własność Mikołaja Kiszki, wojewody podlaskiego (1587 r.).
Po jego śmierci wdowa, Barbara z Chodkiewiczów Kiszka, aktem sporządzonym w grodzie Drohickim w roku 1594 , rzeczone dobra oddała w wieczyste posiadanie urodzonemu Wawrzyńcowi Witanowskiemu, ten zaś w r. 1628 scedował swe prawa w Mielniku. urodzonemu Maciejowi Chodkowskiemu. (Metryki Koronne, W. T. Lubelskie, 402.).
Na Bordziłówce mieli swoje działy także Poniatowscy, stąd spory sąsiedzkie z Witanowskiemi, zwłaszcza w r. 1598. (Wyroki Lubelskie księga 76 karty 318, 352).
Nowy dziedzic Chodkowski, wraz z małżonką Marią z Kościuszków Chodkowską, fundował w Bordziłówce w r. 1646 kościół parafialny pw. Św. Mateusza Apostoła. Uposażenie jego stanowił, oprócz gruntów i dziesięcin, młyn na rzece Białce, który wzniósł jeszcze wojewoda Kiszka, (l.c., 402, 1043). Gdy kościółek ten spłonął w r. 1791, a zbudowana wtedy kaplica także zgorzała w roku 1846, stanął tu nowy drewniany kościółek dokończony w r. 1849, który dotrwał do r. 1897. Obecnie stoi tu cerkiew prawosławna. Parafię rzymsko-katolicką przyłączono do Górek i sąsiednich kościołów. W r. 1862 było tu katolików 500, wyznania grecko unickiego 520, żydów 12, razem 1 032 dusz. Do parafii należały wsie: Bordziłówka, Droblin, Kiełbaski. Koszelówka, Osówka, Pasieka, Podleśna, Witulin. Wszystkie w dekanacie konstantynowskim. Według wykazu urzędowego z r. 1877, Bordziłowka Nowa miała 92 mieszkańców, 9 domów i 246 mórg ziemi. Bordziłówka Stara wieś i folwark 60 mieszkańców, 10 domów i 464 mórg. W roku 1883 w posiadaniu Aleksego Lubickiego[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-06-21].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-06-13].
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  6. Jednostki pomocnicze gminy Leśna Podlaska. Urząd Gminy Leśna Podlaska. [dostęp 2015-06-13].
  7. Bordziłówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stara Bordziłówka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy