Stary i nowy kościół w Chocianowicach


Na mapach: 50°56′19,378″N 18°16′52,810″E/50,938716 18,281336

Kościoły Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowicach w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Stary i nowy kościół w Chocianowicach) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W miejscowości Chocianowice istnieją obecnie dwa kościoły pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - stary, będący drewnianym zabytkiem z XVII wieku , oraz nowa świątynia z XX wieku. Parafia ma obecnie status miejsca kultu maryjnego.

"Stary” kościół stanowi jeden z 70 drewnianych kościółków Śląska Opolskiego, będących na szlaku drewnianego budownictwa sakralnego, który w całości znajduje się w województwie opolskim[2].

Spis treści

Stary kościół | edytuj kod

 Osobny artykuł: Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowicach.

Po raz pierwszy kościół parafialny w Chocianowicach (wówczas Kotschanowitz) wzmiankowany jest w 1376 w rejestrze kościołów parafialnych. Świątynia była drewniana i spłonęła podczas wojen husyckich w XV wieku. Obecny kościół wybudowano dopiero kilkaset lat później – prawdopodobnie w 1662 – taka data widnieje na jednej z desek w zakrystii, obecnie zaszalowanej. Konsekrowano go w 1666 roku pod wezwaniem Narodzenia NMP i przez następnych kilka wieków (do 1905) był kościołem filialnym parafii w Kuniowie.

Jednonawowa drewniana świątynia posiada nad głównym wejściem słupową wieżę konstrukcji palowej, przykrytą ośmiobocznym gontowym dachem namiotowym. Nad środkiem nawy znajduje się inna, mała wieżyczka ze spiczastym zakończeniem. Dach całego kościoła spada nisko nad zakrystię, przełamany jest bardziej płaskim nad sobotami przy północnej ścianie. Konstrukcja dużej wieży jest odsłonięta od środka, można ją podziwiać po wejściu do budynku. Dzwon, odlany w 1750 w Oleśnie, obecnie rzadko jest używany. Z wyjątkiem wieży konstrukcja kościoła jest grzebieniowa.

Wnętrze drewnianego kościoła w dużym stopniu nie zostało zmienione, z wyjątkiem malowideł ściennych, które powstały po 1945. W ołtarzu głównym z 1726 znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej z XVII wieku – przypuszczalnie przywieźli go miejscowi pielgrzymi. W przeszłości w ołtarzu głównym był obraz Matki Boskiej Chocianowskiej z XVIII wieku, ale przeniesiono go do nowego kościoła. Nad obrazem maryjnym znajduje się obraz Świętej Trójcy, a po bokach dwie rzeźby aniołów, które stanowiły kiedyś ozdobę organów z XIX wieku, znajdujących się dzisiaj w Muzeum Diecezjalnym w Opolu. Po lewej stronie od wejścia do świątyni znajduje się krzyż autorstwa nieznanego rzeźbiarza ludowego, a obok tzw. Karbona Duchowa z XIX wieku. Na północnej ścianie wisi kolejny obraz – Matki Boskiej Bolesnej z XIX wieku. Boczny ołtarz ma cechy barokowe. Droga krzyżowa namalowana została na płótnie w wieku XIX, natomiast konfesjonał powstał w XVIII stuleciu. Drewniane ławki również liczą sobie kilkaset lat.

Po II wojnie światowej i wybudowaniu nowego kościoła stary obiekt miał zostać przeniesiony do wsi Poborszów. Ostatecznie z powodów finansowych do tego nie doszło, a w Poborszowie wybudowano kościół murowany. Współcześnie stary kościół służy jako dom pogrzebowy[3].

Nowy kościół | edytuj kod

Nowa świątynia stanęła w Chocianowicach w latach 1957-1959 (większość prac wykonywali sami parafianie), kiedy liczba mieszkańców zaczęła gwałtownie rosnąć i stary obiekt wkrótce miał stać się za mały. Ponieważ obecnie liczba mieszkańców znacznie spadła nowy kościół jest zbyt duży na potrzeby parafii. Trójnawowy budynek z wysoką wieżą (z dwoma dzwonami i działającym zegarem) zdobi fronton z napisem CREDO IN UNAM SANCTAM CATHOLICAM ECCLESIAM („Wierzę w jeden Kościół katolicki”).

Główny ołtarz marmurowy mieści obraz Matki Boskiej Chocianowskiej ze starej świątyni, otoczony gipsowymi rzeźbami Boga Ojca i aniołów oraz kilku świętych. Ściany kościoła przyozdobiono współczesnymi obrazami z motywami biblijnymi (wykonanymi przez jednego z parafian), natomiast na filarach znajdują się figury świętych popularnych na Śląsku. Nietypowy kształt ma chrzcielnica , która została przeniesiona ze starego kościoła[4] – została przedstawiona jako róg obfitości. W południowej nawie znajduje się gipsowy ołtarz św. Józefa, w północnej nawie jest kaplica chrzcielna oraz ołtarz poświęcony Sercu Jezusowemu. Droga krzyżowa w nowym kościele ma formę gipsowych płaskorzeźb. Organy oddano do użytku dopiero w 1988 – mają 29 głosów. Kościół wyposażono w dwa duże dzwony. Jeden poświęcony Św. Józefowi z napisem: S KOCIANOVICENSIS A.D.1959, SANCTE JOSEPH, ORA PRO NOBIS, drugi poświęcony Matce Bożej Różańcowej z napisem; D KOCIANOVICENSIS A.D.1959 REGINA SANCTI ROSARII ORA PRO NOBIS[4].

W 1997 roku wymieniono dach kościoła na nową, czerwoną dachówkę.

Otoczenie | edytuj kod

Przy północnej ścianie starego kościoła znajduje się pomnik poświęcony poległym mieszkańcom wsi podczas I wojny światowej. Powstał w okresie międzywojennym. Kilka lat temu między starą a nową świątynią odsłonięto kolejny pomnik z czarnego marmuru, upamiętniający miejscowych, którzy zginęli w czasie II wojny światowej.

Na teren posesji kościelnej wchodzi się przez mostek, zbudowany nad niewielkim stawem z wysepką, będącą siedliskiem ptaków[4].

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie. 2018-09-30. [dostęp 22.04.2010].
  2. Szlak drewnianego budownictwa sakralnego Opolszczyzny. [dostęp 2012-11-28].
  3. Kościół drewniany w Chocianowicach. [dostęp 2012-11-28].
  4. a b c Historia kościoła w Chocianowicach. [dostęp 2012-11-11].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stary i nowy kościół w Chocianowicach" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy