Starzec błotny


Starzec błotny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Starzec błotny (Senecio congestus (R. Br.) DC., według innych ujęć Tephroseris palustris (L.) Rchb.[2]) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje na północy Azji, Europy oraz Ameryki Północnej. W Polsce rzadki gatunek rodzimy, występuje głównie na północy kraju.

Spis treści

Nazewnictwo | edytuj kod

  • Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Tephroseris palustris (L.) Rchb. Fl. saxon. 146. 1842[3].
  • Synonimy[3]: Cineraria congesta R. Br., Othonna palustris L., Senecio congestus (R. Br.) DC., Senecio palustris (L.) Hook., Senecio tubicaulis Mansf.

Morfologia | edytuj kod

Kwitnący pęd
Łodyga
Wzniesiona, dęta, dość gruba, szerokości 1–4 cm, górą rozgałęziona, żeberkowana, pokryta gruczołowatymi, lepkimi włoskami, wysokości (20)30-100(200) cm, gęsto ulistniona.
Liście
Liście łodygowe siedzące, całobrzegie lub niewyraźnie ząbkowane. Liście różyczkowe podługowato lancetowate, najczęściej wyraźnie, głęboko wcinane, orzęsione, obumierają przed kwitnieniem.
Kwiaty
Zebrane w koszyczki kwiatowe o średnicy 20–30 mm, umieszczone na orzęsionych szypułkach, zebrane w parasolowaty podbaldach. Kwiaty brzeżne języczkowate, jasnożółte, płonne lub żeńskie. Kwiaty środkowe rurkowate. Listki okrywy koszyczka równowąskie, zaostrzone, długości 8–11 mm. Puch kielichowy (pappus) w postaci białych lub żółtawych, pojedynczych włosków. Korona kwiatów języczkowatych długości ok. 10 mm, szerokości 2–4 mm.
Owoc
Skrzydlasto żeberkowana niełupka o długości 2–4 mm z pappusem w postaci włosków.

Biologia i ekologia | edytuj kod

Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie w Polsce od maja do lipcu. Występuje w miejscach wilgotnych, na brzegach wód, podmokłych łąkach oraz torfowiskach niskich. Liczba chromosomów 2n= 48.

Zagrożenia i ochrona | edytuj kod

Umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  4. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Stanisław Kłosowski, Grzogorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Na podstawie artykułu: "Starzec błotny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy