Stefan Łaszewski


Stefan Łaszewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Łaszewski (ur. 8 stycznia 1862 w Brąchnówku, zm. 20 marca 1924 w Warszawie) – polski prawnik i sędzia, działacz niepodległościowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Pomnik Stefana Łaszewskiego w Toruniu

Prawo studiował na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Lipsku. Od 1892 prowadził kancelarię adwokacką w Grudziądzu, gdzie był działaczem polskich organizacji. Od 1911 deputowany do Reichstagu, wybrany z okręgu kartusko-pucko-wejherowskiego, członek Koła Polskiego, w latach 1917-1918 wiceprezes Koła Polskiego. Członek Związku Ludowo-Narodowego. W latach 1919–1920 piastował stanowisko pierwszego w historii II RP wojewody pomorskiego z siedzibą w Toruniu. Później, od 1922, był jednym z prezesów Najwyższego Trybunału Administracyjnego. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Pelplinie. W Toruniu jego pamięć uczczono wzniesieniem obelisku.

Członek honorowy Korporacji Akademickiej Baltia.

Odznaczenia | edytuj kod

Upamiętnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 19.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 26.
  3. Stulecie powrotu Pomorza do macierzy, www.kujawsko-pomorskie.pl [dostęp 2019-10-21]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stefan Łaszewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy