Stefan Bielecki


Stefan Bielecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Bartłomiej Bielecki ps. „Druh”, „Witold Ostrowski”, „Czesław” (ur. 20 kwietnia 1908 w Częstochowie[1], zm. 5 września 1944 w Warszawie) – uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego, inżynier hydrotechnik, członek Tajnej Armii Polskiej. Syn Lucjana.

Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej, po czym założył firmę budowlaną. Podczas kampanii wrześniowej ochotniczo uczestniczył w Obronie Warszawy. Od końca 1939 roku w konspiracji. Był oficerem Sztabu Głównego Tajnej Armii Polskiej. Aresztowany we wrześniu 1940, 5 kwietnia 1941 wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, z którego udało mu się zbiec (16 maja 1942). Następnie był kierownikiem referatu Oddziału I sztabu „Wachlarza”, zaś od roku 1942 w kontrwywiadzie w Oddziale II Komendy Głównej Armii Krajowej.

Podczas powstania warszawskiego został ciężko ranny 2 sierpnia w rejonie ul. Prostej i Towarowej. Zginął 5 września w szpitalu przy ul. Boduena 5 podczas bombardowania przez lotnictwo niemieckie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2002. ​ISBN 83-11-09261-3​.

Bibliografia | edytuj kod

  • Zygmunt Śliwicki: Meldunek z Pawiaka. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 241.
  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 32–33. ISBN 83-211-0758-3.
Na podstawie artykułu: "Stefan Bielecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy