Stefan Smólski


Stefan Smólski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Smólski (ur. 2 października (lub 2 września) 1879 w Karolówce na Podolu, zm. 2 lutego 1938 w Warszawie) – adwokat, polityk, minister, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz senator I kadencji w II RP.

Życiorys | edytuj kod

Gimnazjum ukończył w Niemirowie, potem studiował w Odessie i Kijowie.

W latach 1919–1922 był posłem na Sejm Ustawodawczy, a od listopada 1922 do maja 1926 był senatorem.

Od 1 września 1923 do 15 grudnia 1923 był kierownikiem resortu pracy i opieki społecznej w drugim rządzie Wincentego Witosa, następnie wiceministrem spraw wewnętrznych w rządzie Aleksandra Skrzyńskiego, a od 10 maja 1926 do 15 maja 1926 ministrem spraw wewnętrznych w trzecim rządzie Wincentego Witosa, obalonym przez przewrót majowy.

W latach 1921–1922 był wiceprezydentem Warszawy.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 257a-2-8/9)[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Cmentarz Stare Powązki: SMÓLSCY i CZARNECCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-22] .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stefan Smólski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy