Stefan V węgierski


Stefan V węgierski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan V, węg. V. István (ur. w 1239, zm. 6 sierpnia 1272) – król Węgier i Chorwacji od 1270 roku, z dynastii Arpadów.

Był najstarszym synem króla Beli IV i Marii Laskariny, córki Teodora I Laskarysa cesarza Nicei, i Anny Angeliny. Gdy osiągnął pełnoletniość, ojciec oddał mu w zarząd Siedmiogród. Po 1263 roku doszło do podziału Węgier między Belę IV a Stefana; temu ostatniemu przypadła wschodnia część państwa. Jednocześnie przybrał tytuł „młodszego króla Węgier” (iunior rex Hungariae). W 1267 roku razem z ojcem wydał Złotą Bullę.

Około 1253 roku Stefan został przez swojego ojca ożeniony z córką kumańskiego chana Kocjana, Elżbietą, która do ślubu pozostawała poganką. Z małżeństwa Stefana V i Elżbiety pochodzili:

Bibliografia | edytuj kod

  • Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 85.
  • Sroka S. A., Historia Węgier do 1526 roku w zarysie, Bydgoszcz 2000, s. 45–46.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stefan V węgierski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy