Stopy ołowiu


Stopy ołowiu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stopy ołowiustopy, w których ołów jest głównym składnikiem stopowym. Najczęściej stosowanymi są stopy ołowiu z cyną, miedzią i antymonem. Stopy ołowiu charakteryzują się dużą lejnością, niską temperaturą topnienia, znaczną odpornością na korozję szczególnie w środowiskach agresywnych jak woda morska, kwas siarkowy lub solny (wynika to z zupełnej nierozpuszczalności chlorków i siarczanów ołowiu). Z uwagi na wysoką toksyczność ołowiu i jego związków oraz fakt, iż ołów jest roztwarzany przez kwasy organiczne (np. octowy), jego stosowanie w branży spożywczej jest zabronione nawet w postaci dodatków stopowych.

Polska Norma PN-EN 12659:2002 specyfikuje szereg stopów ołowiu[1]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Karta charakterystyki: Ołów rafinowany (pol.). [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-05)].
Na podstawie artykułu: "Stopy ołowiu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy