Strażnica KOP „Wiazyń”


Strażnica KOP „Wiazyń” w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rozmieszczenie batalionu KOP „Krasne” w 1931

Strażnica KOP „Wiazyń” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

W 1924 roku, w składzie 3 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 10 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 17 strażnic[1]. Strażnica KOP „Wiazyń” w latach 1928 – 1939 znajdowała się w strukturze 1 kompanii KOP „Dubrowa”[2][3][4][5][6][7][8] batalionu KOP „Krasne”[9]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[10].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku prywatnym[5]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła droga utrzymana o nawierzchni twardej długości 8 km[7].

 Osobny artykuł: strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza.

Służba graniczna | edytuj kod

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[11]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[10].

Strażnica KOP „Wiazyń” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 330 metrów od słupa granicznego nr 596 do 603[5], a w 1938 roku pododcinek szerokości 6 kilometrów 20 metrów od słupa granicznego nr 593 do 603[7].

Wydarzenia:

  • W meldunku sytuacyjnym KOP za okres od 11 do 20 listopada 1928 odnotowano: Pododcinek Dubrowa, strażnica Wiazyń. Przez stację kolejową Olechnowicze przepuszczono z Rosji sowieckiej dwa pociągi i ze strony Polskiej także dwa. Wszystkie konwojowane i sprawdzane były przez załogę strażnicy[12].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi | edytuj kod

  1. majątek Wiażyń, gmina Radoszkowice, powiat mołodecki, województwo wileńskie

Przypisy | edytuj kod

  1. Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 5/1928.
  2. a b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 8/1928.
  3. a b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 10/1929.
  4. a b Szkice dyslokacyjne ↓.
  5. a b c d Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 21/1932.
  6. a b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 53/1934.
  7. a b c d Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 84/1938.
  8. Prochwicz 2003 ↓, s. 307.
  9. Szubański 2000 ↓, s. 89.
  10. a b Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 32.
  11. Falkiewicz 1925 ↓, s. 3-4.
  12. Meldunek sytuacyjny KOP ↓, s. 37/1928.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Strażnica KOP „Wiazyń”" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy