Strażnica WOP Kamieńczyk


Na mapach: 50°47′30″N 15°29′51″E/50,791528 15,497500

Strażnica WOP Kamieńczyk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Strażnica WOP Kamieńczyk Żołnierze strażnicy, patrol na Śnieżne Kotły (1985) Żołnierze strażnicy (1985) Żołnierz strażnicy siedzi znaku granicznym (1985) Dyslokacje 1957 1945

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Bande/Kamieńczyk imienia Sándora Petőfi'ego – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 1 komendy odcinka Szklarska Poręba jako 3 strażnica WOP[1] (Bande)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W 1947 roku została przeformowana na strażnicę II kategorii[4] – 43 wojskowych[5].

W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Szklarska Poręba-Kamieńczyk otrzymała nr 5[6]. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Kamieńczyk była 5. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[6]. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 25 i zakwalifikowana była do kategorii III w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[6]. W 1964 roku strażnica WOP nr 24 Kamieńczyk uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do III kategorii[6]. W 1963 roku strażnicy Kamieńczyk nadano imię Sandora Petofiego[a]

16 grudniu 1989 roku rozformowano strażnicę WOP Kamieńczyk[b], a ochraniany odcinek granicy państwowej od znaku gran. nr VI/40/2 do znaku gran. nr VI/42/5 przejęła Strażnica WOP Przesieka, natomiast od znaku gran. nr VI/42/5 do znaku gran. nr VI/46 Strażnica WOP Jakuszyce.

Ochrona granicy | edytuj kod

W 1958 roku w strażnicy zorganizowano drużynę „służby niemundurowej”[c]

Strażnice sąsiednie | edytuj kod

Dowódcy strażnicy | edytuj kod

  • ppor. Romuald Mazurkiewicz (był 10.1946)[d]
  • sierż. Mieczysław Tomczak (był w 1950)[10].

Uwagi | edytuj kod

  1. Rozkaz Dowództwa WOP nr 4 z 14.01.1963 roku[7].
  2. Na podstawie rozkazu dowódcy WOP nr Pf-76 z 27.11.1989 roku i zarządzenia dowódcy ŁB WOP nr 034 z 11.12.1989 roku.
  3. Zarządzenie MSW nr 0165 z 21 lipca 1958 roku[8].
  4. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 054 z 19.10.1946 roku[9].

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia ŁBWOP ↓, s. 53-54.
  2. ASGran., sygn. 217/143 ↓.
  3. Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
  4. Historia ŁBWOP ↓, s. 57.
  5. Zaręba 2008 ↓, s. 100.
  6. a b c d Wykazy dyslokacyjne WOP ↓.
  7. Jackiewicz 1998 ↓, s. 45.
  8. Historia ŁBWOP ↓, s. 47.
  9. Rozkazy personalne D WOP ↓.
  10. Historia ŁBWOP ↓, s. 123.

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/2008, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505
  • Archiwum Straży Granicznej, Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
  • Archiwum Straży Granicznej, Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945-1991
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.
Na podstawie artykułu: "Strażnica WOP Kamieńczyk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy