Streptococcus canis


Streptococcus canis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Streptococcus canispaciorkowiec występujący głównie u psów i kotów. Należy do grupy G paciorkowców.

U zwierząt wywołuje choroby skóry oraz choroby układu rozrodczego, narządów rodnych, dróg moczowych, zapalenie gruczołu mlekowego (mastitis) oraz poronienia.

Znane są nieliczne zakażenia człowieka, które wywołały zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, sepsę (posocznicę).

Występowanie S. canis u człowieka jest niedoszacowane z uwagi na fakt, że w większości badań wykonuje się jedynie określenia grupy G, do której należy S. canis oraz S. dysgalactiae.

Leczenie | edytuj kod

In vivo paciorkowiec ten wrażliwy jest na penicylinę benzylową, metycylinę, ampicylinę, wankomycynę oraz większość cefalosporyn, a także zwykle wrażliwy na makrolidy, fluorochinolony i linkozamidy. Występuje natomiast naturalna oporność na sulfonamidy, w tym także sulfametoksazol i trimetoprim. Czas leczenia jest zależny od klinicznej postaci infekcji i zwykle wynosi od 7 do 14 dni. W przypadku zapalenia gardła i migdałków zalecany czas leczenia to 10-14 dni[1].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. ErnestE. Kuchar ErnestE., Jak często występują zakażenia gardła i migdałków wywołane paciorkowcami grupy G?, Medycyna Praktyczna, 24 marca 2020 [dostęp 2020-03-25]  (pol.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Streptococcus canis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy