Strop grzybkowy


Strop grzybkowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pierwszy strop grzybkowy projektu Roberta Maillarta w budynku magazynu Giesshübel w Zurychu (1910) Strop grzybkowy z głowicami kielichowymi w Glaspaleis Library w Heerlen (Holandia)

Strop grzybkowy – bezbelkowy monolityczny strop żelbetowy wykonywany bezpośrednio na budowie[1] oparty na słupach zakończonych charakterystyczną głowicą w kształcie grzyba.

Jego wynalazcą w Europie był Robert Maillart, szwajcarski inżynier i architekt, który w latach 1902–1913 opracował nowatorski wówczas system stropu grzybkowego, utrzymującego płytę stropową wprost na słupach bez zastosowania belek czy dźwigarów. Natomiast w Stanach Zjednoczonych Claude Allen Porter Turner z Minneapolis, który w 1908 roku uzyskał patent na system płaskiej płyty stropowej (ang. flat-slab support system)[2].

Spis treści

Charakterystyka ogólna | edytuj kod

Stropy grzybkowe pod względem odkształceń i rozmieszczenia zbrojenia podobne są do stropów krzyżowo zbrojonych. Zasadniczą cechą odróżniającą je jest brak żeber i podciągów, ponieważ płyta stropowa opiera się bezpośrednio na słupach zakończonych głowicą w kształcie odwróconego ściętego ostrosłupa lub stożka.

Stropy stosuje się głównie w obiektach przemysłowych, gdzie występują duże obciążenia użytkowe (powyżej 5 kN/m²) i jednocześnie wymagane są wyższe od przeciętnej warunki oświetleniowe lub higieniczne, tj. w szpitalach, sanatoriach czy fabrykach chemicznych[3].

Głowica | edytuj kod

Zadaniem głowicy jest zwiększenie sztywności połączenia płyty ze słupem, zmniejszenie rozpiętości płyty oraz zwiększenie powierzchni przekroju płyty, w miejscu, gdzie występują naprężenia ścinające przenoszone przez słup (tzw. powierzchnię płyty na przebicie). Ze względu na (niewielkie w porównaniu z pozostałą częścią słupa) siły działające wewnątrz głowicy zbrojenie nie jest konieczne. Jednak ze względu na zwiększenie stosunkowo małej sztywności układu stosuje się w głowicy krótkie pręty zbrojeniowe o średnicy 6÷8 mm[3]. W głowicy kielichowej zalecane są dwa pręty zbrojeniowe, oddzielnie dla każdej części, zamiast jednego załamanego, by przeciwdziałać miażdżeniu betonu przez rozciągany pręt.

Wyróżnia się trzy typy głowicy:

  • prostą – w kształcie odwróconego ostrosłupa lub stożka;
  • prostą z płytą – w kształcie odwróconego ostrosłupa lub stożka z płytą górną;
  • kielichową – w kształcie odwróconego podwójnego ostrosłupa lub stożka.

Słup | edytuj kod

Słupy mogą być kwadratowe, prostokątne, okrągłe i wieloboczne. Słupy prostokątne projektuje się tak, by wymiary boków słupa oraz rozstaw słupów w siatce konstrukcyjnej nie różniły się o więcej niż 20%. Wymiary słupów powinny spełniać trzy poniższe warunki[3]:

d 1 20 l {\displaystyle d\geqslant {\frac {1}{20}}\cdot {l}} d 1 15 H {\displaystyle d\geqslant {\frac {1}{15}}\cdot {H}} d 30   c m {\displaystyle d\geqslant {30\ cm}}

gdzie: l {\displaystyle l} – rozpiętość (odległość między słupami), H {\displaystyle H} – wysokość kondygnacji.

Płyta | edytuj kod

Grubość płyty wynosi co najmniej 1/32 maksymalnej rozpiętości, przy czym nie powinna być mniejsza niż 15 cm[3].

t 1 32 l m a x {\displaystyle t\geqslant {\frac {1}{32}}\cdot {l_{max}}}

gdzie: t {\displaystyle t} – grubość płyty stropowej, l m a x {\displaystyle l_{max}} – maksymalna rozpiętość.

Zbrojenie układa się w dwóch kierunkach, równolegle do siatki konstrukcyjnej. Czasami stosuje się dodatkowe zbrojenie po przekątnych uzyskując gęstą siatkę zbrojenia czterokierunkowego.

Zalety stropu | edytuj kod

  • zwiększenie użytkowej objętości (kubatury) kondygnacji; w stropie krzyżowo zbrojonym z podciągami wysokość konstrukcji (grubość stropu wraz z wystającymi belkami) wynosi 45÷50 cm, podczas gdy w stropie grzybkowymi grubość ta (łącznie z płytą górną głowicy) wynosi 20÷30 cm[3];
  • oszczędność deskowań i rusztowań w czasie wykonywania stropu przez zmniejszenie powierzchni deskowania, która wynika z braku wystających belek stropowych;
  • dobre doświetlenie wnętrza i łatwość utrzymywania czystości, również dzięki brakowi belek i gładkiej powierzchni sufitu.

Wady stropu | edytuj kod

  • niewielka sztywność układu w porównaniu do stropów żebrowych stężonych systemem żeber i podciągów,
  • znaczna liczba słupów (w porównaniu do stropu krzyżowo zbrojonego), co zmniejsza funkcjonalność pomieszczeń, zwłaszcza w obiektach przemysłowych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Strop grzybkowy. Portal budowlany. [dostęp 2013-01-03].
  2. Lehigh University - Turner, C.A.P. (ang.). [dostęp 2013-01-10].
  3. a b c d e J. Pogorzelski, L. Urban: Ustroje budowlane. Część IV: Konstrukcje żelbetowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Szkolnictwa Zawodowego, 1959, s. 323.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Strop grzybkowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy