Strzemię (jeździectwo)


Strzemię (jeździectwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Standardowe strzemię

Strzemię – uzupełniająca część rzędu końskiego, wspomagająca wsiadanie na konia oraz utrzymywanie się w siodle w czasie jazdy[1].

Pałąki strzemienia współcześnie wykonywane są przeważnie ze stali nierdzewnej, zawieszane na skórzanych pasach, tzw. puśliskach, po obu stronach siodła. Wyposażone są zazwyczaj w gumowe wkładki przeciw poślizgowi butów.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Strzemię wynaleziono na początku IV wieku na pograniczu dzisiejszej Korei i Chin. Udoskonalone przez Alanów, szybko weszło do powszechnego użytku[2]. W Europie pojawiło się w VI wieku, najpierw na ziemiach Cesarstwa Bizantyńskiego za pośrednictwem migrujących z głębi azjatyckich stepów Awarów. Do Europy Zachodniej dotarło w okresie hegemonii państwa Franków na przełomie VIII/IX wieku poprzez kontakty z Pieczyngami. W całej Europie łacińskiej strzemię upowszechniło się około 1000 roku, głównie dzięki nowej technice konnej walki Normanów osiadłych w północnej Francji. Upowszechnienie strzemion wraz z ewolucją siodeł (sztywne, wysokie łęki) spowodowało rozwój jazdy walczącej kopią, która w XII wieku przekształciła się w rycerstwo.

Heraldyka | edytuj kod

Występuje jako element herbu gminy Szczucin oraz gminy Czarnożyły.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tim Hawcroft: Koń. Rasy, pielęgnacja, wychowanie, tresura. Warszawa: Wyd. Ania, 1983. ISBN 83-902474-2-9.
  2. MichelM. Rouche MichelM., Attyla i Hunowie. Ekspansja barbarzyńskich nomadów, JakubJ. Jedliński (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 217, ISBN 978-83-01-16821-6, OCLC 803992072 .

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Strzemię (jeździectwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy