Stułbia bezczułkowa


Stułbia bezczułkowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stułbia bezczułkowa (Protohydra leuckarti) - gatunek maleńkiego, trudnego do zauważenia, samotnie żyjącego słonawowodnego jamochłona z gromady stułbiopławów. Jego cechą charakterystyczną jest zupełny brak czułków[2].

Polipy stułbi bezczułkowej przypominają z wyglądu grudkę przezroczystego żelu, która może być oblepiona ciałami obcymi. W miejscach płytkich zwierzęta te są różowawe, czasem zielonawe, w głębszych zupełnie pozbawione koloru. Długość ciała wynosi do 1,5 mm.[2]

Jamochłon ten żywi się głównie nicieniami[3]. Nie mając wyspecjalizowanych pączków rozrodczych, dzieli się przez podział poprzeczny - przede wszystkim jesienią. Występuje, podobnie jak inne żyjące w Polsce stułbie, na roślinach (często delikatnych plechach glonów), a ponadto na dnie mulisto-piaszczystym i piaszczystym. Najchętniej zasiedla wody o zasoleniu 5-10‰. Ze względu na niskie zasolenie Bałtyku, można ją spotkać w całym tym morzu[2].

Stułbia bezczułkowa ma w obrębie rodzaju dwóch krewnych, z czego jeden jest pewny, a drugi określony jako species inquirenda[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Protohydra leuckarti (ang.). World Register of Marine Species.
  2. a b c Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 74-75. ISBN 83-02-02374-4.
  3. Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 333.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stułbia bezczułkowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy