Swietłana Slepcowa


Swietłana Slepcowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Swietłana Jurjewna Slepcowa (ros. Светлана Юрьевна Слепцова, ur. 31 lipca 1986 w Chanty-Mansyjsku) – rosjyska biathlonistka, złota medalistka olimpijska i dwukrotna medalistka mistrzostw świata.

Spis treści

Życie prywatne | edytuj kod

Swietłana Slepcowa urodziła się 31 lipca 1986 w Chanty-Mansyjsku, w rodzinie lekarki, Jeleny Wiktorownej oraz pilota Jurija Olegowicza, który zmarł w 2005. Jej starsza siostra Olga, poszła w ślady matki i również została lekarką.

Swietłana jest bardzo związana ze swoją miejscowością. Po skończeniu kariery zamierza otworzyć restaurację:

Chcę, żeby to była duża restauracja, z kilkoma salami i kuchniami. I jak wyjdzie, to postaram się, aby to była najlepsza restauracja w Chanty-Mansyjsku. Dużo osób pyta: dlaczego tu? A gdzie zaś jeszcze? Nie mam zamiaru z tego miasta wyjeżdżać. To moje miasto. Tu żyją bliscy dla mnie ludzie. I w ogóle myślę: Chanty-Mansyjsk – najlepsze miasto na ziemi!

Swietłana Slepcowa,

Kariera | edytuj kod

Swietłana od małego dziecka wykazywała skłonności do uprawiania sportu. W młodości trenowała boks, karate oraz uczęszczała do szkoły baletowej. Biathlonem zainteresowała się przypadkiem. W 1996, kiedy uczęszczała do trzeciej klasy, do jej szkoły przyszedł trener, Aleksandr Korczak, i namawiał do wstąpienia do sekcji biathlonowej. W ósmej klasie nadszedł wybór pomiędzy karierą sportową a nauką. Po kilku miesięcach podjęła decyzję o kontynuowaniu trenowania biathlonu.

Pierwszy swój międzynarodowy występ Swietłana zanotowała podczas mistrzostw świata juniorów w Haute Maurienne w 2004 roku, gdzie startowała w klasie juniorek młodszych. Zajęła tam jedenaste miejsce w biegu indywidualnym, 42. w sprincie, 16. w biegu pościgowym oraz czwarte w sztafecie. Rok później, na mistrzostwach świata juniorów w Kontiolahti, po raz pierwszy w karierze stanęła na podium międzynarodowej imprezy. Zdobyła złoto w biegu indywidualnym, srebro w biegu pościgowym oraz brąz w sztafecie. Podczas mistrzostw świata juniorów w Presque Isle startowała już wśród juniorek starszych. Najlepszymi osiągnięciami były trzecie miejsce w sztafecie oraz szósta pozycja w biegu indywidualnym.

W sezonie 2006/2007 Rosjanka zadebiutowała w Pucharze Europy, zajmując w Obertilliach dziewiąte miejsce w sprincie oraz drugą pozycję w biegu pościgowym. Były to jej pierwsze, a zarazem ostatnie starty w Pucharze Europy. W tym samym sezonie wywalczyła dwa złote medale na mistrzostwach świata juniorów w Martell oraz na mistrzostwach Europy juniorów w Bansku.

W Pucharze Świata zadebiutowała 17 stycznia 2007 roku w Pokljuce, zajmując 35. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty (w sezonach 2000/2001-2007/2008 punktowało 30. najlepszych zawodniczek) wywalczyła 4 marca 2007 roku w Lahti, gdzie zajęła 20. miejsce w biegu pościgowym, startując z 33. pozycji po sprincie. Do końca sezonu zawsze plasowała się w czołowej trzydziestce, a w klasyfikacji generalnej zajęła 55. miejsce[1].

Nowy sezon zaczęła zajęcia dwukrotnie dziewiątego miejsca, w biegu indywidualnym oraz pościgowym, a także 15. w sprincie. Tydzień później, w austriackim Hochfilzen, biathlonistka po raz pierwszy w karierze stanęła na podium. Wspólnie z Olgą Anisimową, Tatjaną Moisiejewą oraz Jekatieriną Jurjewą uplasowała się na drugim miejscu w biegu sztafetowym, przegrywając jedynie z Niemkami. W startach indywidualnych Rosjanka zajęła siódme miejsce w sprincie oraz 27. w biegu na dochodzenie. Podczas startów kończących rok 2007 w Pokljuce ponownie zajęła drugie miejsce w sztafecie, a także po raz kolejny znalazła się w czołowej dziesiątce w sprincie, zajmując 10. lokatę.

Na początku 2008 roku, 3 stycznia 2008 roku w Oberhofie, wspólnie z koleżankami z reprezentacji uplasowała się na trzecim miejscu w sztafecie, a dwa dni później pierwszy raz indywidualnie stanęła na podium zawodów pucharowych. Rywalizację w sprincie ukończyła tam na drugim miejscu, rozdzielając na podium Torę Berger z Norwegii i Niemkę Magdalenę Neuner. Tydzień później w Ruhpolding zajęła trzecie miejsce w sztafecie, dziesiąte w biegu na dochodzenie oraz odniosła swoje pierwsze zwycięstwo, wygrywając bieg sprinterski. Starty we włoskiej Anterselvie w drugiej połowie stycznia przyniosły jej kolejne miejsca na podium. Zajęła trzecią lokatę w biegu sprinterskim oraz drugie miejsce w biegu na dochodzenie.

Wyniki te spowodowały, że przesunęła się w klasyfikacji generalnej i po startach we Włoszech zajmowała piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Poza tym była najlepszą reprezentantką swojego kraju, dzięki czemu wystąpiła na mistrzostwa świata w Östersund. Zdobyła tam brązowy medal w sztafecie mieszanej, zajmując też między innymi szóste miejsce w sprincie i ósme w biegu pościgowym. Opuściła starty w Pjongczangu, do rywalizacji wracając podczas zawodów w rodzinnym Chanty-Mansyjsku. W sprincie trzy razy spudłowała na strzelnicy, co dało jej 34. pozycję. W biegu pościgowym już nie wystartowała. Dzień później uplasowała się na najniższym stopniu podium w biegu masowym. Zawody kończące sezon, odbywające się w stolicy Norwegii – Oslo, przyniosły jej dwa zwycięstwa: w sprincie oraz biegu pościgowym. W klasyfikacji generalnej sezonu uplasowała się ostatecznie na ósmym miejscu.

W kolejnych dwóch latach łącznie osiem razy stawała na podium zawodów pucharowych. W trzecich zawodach sezonu 2008/2009, 7 grudnia 2008 roku w Östersund zajęła drugie miejsce w biegu pościgowym. Dwa następne weekendy startów rozgrywane były w Hochfilzen. Slepcowa była tam kolejno druga w sprincie, biegu pościgowym i biegu indywidualnym, wygrywając ponadto drugi sprint. W pozostałych startach plasowała się w czołowej dziesiątce, jednak indywidualnie nie stawała już na podium. Sezon ukończyła na 12. pozycji. Na mistrzostwach świata w Pjongczangu razem z Anną Bułyginą, Olgą Miedwiedcewą i Olgą Zajcewą zwyciężyła w sztafecie. Poza tym była piąta w sztafecie mieszanej i dziewiętnasta w biegu masowym. Sezon 2009/2010 ukończyła na 11. miejscu, trzykrotnie stając na podium: 12 grudnia 2009 roku w Hochfilzen była druga w biegu pościgowym, 19 grudnia 2009 w Pokljuce wygrała sprint, a dzień później triumfowała też w biegu pościgowym. W lutym 2010 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie Rosjanki w składzie: Swietłana Slepcowa, Anna Bogalij-Titowiec, Olga Miedwiedcewa i Olga Zajcewa zwyciężyły w sztafecie. Zajęła także 13. miejsce w sprincie, 18. w biegu pościgowym i 14. w biegu masowym.

Ostatnie pucharowe podium wywalczyła 9 stycznia 2011 roku w Oberhofie, zajmując trzecie miejsce w biegu masowym. Wystąpiła na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku, jednak tylko w konkurencjach drużynowych: w sztafecie kobiet była ósma, a w mieszanej szósta. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Ruhpolding była między innymi siódma w biegu indywidualnym, sprincie oraz sztafecie.

W 2017 roku zakończyła karierę[2].

W lutym 2020 roku, po ponownym przebadaniu próbki krwi Slepcowa została uznana winną stosowania dopingu w sezonie 2013/2014, a jej wyniki anulowano[3].

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium chronologicznie | edytuj kod

Statystyki strzeleckie[4] | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych startach | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Women’s World Cup 2006/2007 Total Scores (ang.). [dostęp 2009-01-16].
  2. Sleptsova marks retirement with third IBU Summer World Championship gold (ang.)
  3. Russia's Evgeny Ustyugov stripped of Sochi 2014 gold medal for doping (ang.)
  4. Shooting (ang.). [dostęp 2009-04-09].
  5. Pierwsza liczba oznacza ilość trafionych strzałów, zaś druga ilość oddanych strzałów
  6. a b c po dyskwalifikacji Jekatieriny Jurjewej oraz Albiny Achatowej wyniki rosyjskich sztafet zostały anulowane
  7. Pierwsze miejsce zajęła zdyskwalifikowana później Albina Achatowa
  8. Do biegu masowego kwalifikuje się najlepszych trzydziestu zawodników

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Swietłana Slepcowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy