Sybirak (czasopismo 1934–1939)


Sybirak (czasopismo 1934–1939) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

„Sybirak”polskie czasopismo wydawane w latach 30. II Rzeczypospolitej.

Czasopismo było organem prasowym Związku Sybiraków. W zamierzeniu powstało celem skupienia w jednym periodyku problematyki dotyczącej polskich zesłańców na Syberię i Daleki Wschód Imperium Rosyjskiego oraz Związku Sowieckiego[1].

Na początku istnienia czasopisma redaktorem odpowiedzialnym był Artur Zabęski[2]. Później redaktorem został Marceli Poznański, pełniący tę posadę do końca istnienia pisma[3]. W czasopiśmie publikowali m.in. Stanisław Lubodziecki, Antoni Anusz, Jan Skorobohaty-Jakubowski, Józef Birkenmajer, Justyn Sokulski, Konstanty Symonolewicz.

Pierwotnie od 1934 pismo ukazywało się jako kwartalnik, od 1937 było wydawane z mniejszą częstotliwością. Pierwszy numer ukazał się w 1934, a ostatni w lipcu 1939. W całym okresie istnienia cena egzemplarza „Sybiraka” wynosiła 1,50 zł.

Spis treści

Wydania | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Przedsłowie. „Sybirak”. 1, s. 2-3, 1934. 
  2. Informacja redakcyjna. „Sybirak”. 1, s. 49, 1934. 
  3. Informacja redakcyjna. „Sybirak”. 3 (19), s. 49, lipiec 1939. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sybirak (czasopismo 1934–1939)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy