Synaj Południowy


Synaj Południowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lokalizacja prowincji Południowy Synaj (Janub Sina) w Egipcie Flaga muhafazy Półwysep Synaj widziany z kosmosu Sarabit al-Chadim – stare wyrobisko turkusu Góra Synaj utożsamiana z górą, gdzie Bóg Jahwe przekazał Mojżeszowi Dekalog Zamek krzyżowców z 1115 roku na Wyspie Faraona Klasztor Świętej Katarzyny, gdzie odkryto Kodeks Synajski Jedna z plaż w Szarm el-Szejk Blue Hole k. Dahab – morska studnia o głębokości 102 m i średnicy 60 m Kompleks w Taba Heights na południe od Taby Wejście do Kolorowego Kanionu Beduin na Synaju Pustkowie Sin Egipsko-izraelskie Przejście graniczne Taba Wąż na skalistym pustkowiu Synaju Barakuda w Morzu Czerwonym

Synaj Południowy[1] (arab. جنوب سيناء , trl. Janūb Sīnā’, trb. Dżanub Sina[1]) – prowincja gubernatorska (muhafaza) w Egipcie. Obejmuje południową część Półwyspu Synaj. Stolicą administracyjną jest At-Tur, natomiast największym miastem jest kurort Szarm el-Szejk. Zajmuje powierzchnię 31 272 km2[2].

Według spisu powszechnego w listopadzie 2006 roku populacja muhafazy liczyła 150 088 mieszkańców[3], natomiast według szacunków 1 stycznia 2015 roku zamieszkiwało ją 167 426 osób – najmniej z wszystkich egipskich muhafaz[2].

Muhafaza Synaj Południowy składa się z 5 okręgów, 8 miast (At-Tur, Szarm el-Szejk, Abu Zanima, Abu Rudajs, Nuwajbi, Dahab, Święta Katarzyna i Ras Sudr), 8 miejscowości i 81 innych osad i wsi.

Spis treści

Gospodarka | edytuj kod

Główną gałęzią gospodarki muhafazy jest turystyka. W mniejszym stopniu wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego w zachodniej części muhafazy, nad Zatoką Sueską.

Turystyka | edytuj kod

Synaj Południowy to przede wszystkim region turystyczny, składający się z ośrodków wypoczynkowych, kurortów – miast i miejscowości – leżących głównie na zachodnim brzegu Zatoki Akaba, a także kilku zlokalizowanych na wschodnim brzegu Zatoki Sueskiej. Region ten to główna część Riwiery Morza Czerwonego. Panują tu korzystne warunki klimatyczne, kiedy przez cały rok świeci słońce (w najchłodniejszym miesiącu – lutym temperatura powietrza w dzień wynosi ok. 25 °C, a wody w morzu ok. 22 °C, w najcieplejszym miesiącu – sierpniu – temperatura powietrza wynosi od 35 do 40 °C, a wody powyżej do ponad 35 °C), jednak niska wilgotność powietrza (ok. 4%) pozwala na znoszenie takich temperatur. Opady deszczu należą tu do niezwykłej rzadkości, suche i ciepłe powietrze jest we wszystkich porach roku. Woda morska jest niezwykle czysta i przeźroczysta. Widoczność w morzu osiąga 30 m i można się w nim kąpać przez cały rok. Z tego powodu gospodarka turystyczno-sportowo-krajoznawcza działa tu przez cały rok. Przy wybrzeżu spoczywa ponad 50 wraków statków, które są atrakcją dla nurków.

Są tutaj setki raf koralowych dostępnych zarówno dla początkujących i doświadczonych nurków, jak również dla uprawiających snorkeling. Rafy te z przepiękną fauną i florą, są dostępne zarówno z brzegu oraz z łodzi; miejsca te są na ogół oznakowane bojami. Wysokie góry nad Zatoką Akaba schodzą 1800 m w głąb morza. Zatoka Sueska jest natomiast stosunkowo płytka (100 m), ale również w południowej części – jest pełna raf koralowych.

Synaj Południowy posiada 610 km wybrzeża morskiego.

Transport | edytuj kod

Na terenie muhafazy istnieje 1650 km dróg utwardzonych (asfaltowych). Najważniejsze z nich to droga nr 34 (Suez – Szarm el-Szejk), nr 35 (Szarm el-Szejk – Taba), nr 37 (Wadi Fejran – Święta Katarzyna), nr 36 (Święta Katarzyna – Ain Hudra), nr 37 (Nuwajbi – Ras an Nakb), nr 312 (Asl – Al-Dżaranda), nr 33 (Ras Sidr – Sadr al-Hiltan), nr 32 (Sinn Biszr – Przełęcz Mitla).

Porty lotnicze | edytuj kod

Przejścia graniczne | edytuj kod

  • Przejście graniczne Taba – międzynarodowe całodobowe egipsko-izraelskie drogowe przejście graniczne, położone w Tabie, otwarte w 1982 roku i przeznaczone dla ruchu osobowego oraz towarowego.
  • Przejście graniczne Netafim – to obecnie nieczynne izraelsko-egipskie drogowe przejście graniczne położone w południowej części pustyni Negew, w odległości około 12 km na północ od Taby i Ejlatu.

Przyroda | edytuj kod

Na terenie muhafazy rośnie ponad 65% gatunków roślin skatalogowanych na terenie całego kraju oraz 32 gatunki zwierząt nie występujących nigdzie indziej na świecie, m.in. niektóre odmiany hien i koziorożców.

W ciepłych wodach morskich występują koralowce, ponad 250 różnych raf koralowych (m.in. Great Brain – jeden z największych koralowców na świecie), namorzyny (jedne z najbardziej wysuniętych na północ na świecie), żyje tu ponad 1000 gatunków ryb, m.in. ryby pelagiczne, delfiny, żółwie morskie, rekiny wielorybie, karanksy i barakudy.

Ponad 30% powierzchni muhafazy stanowią rezerwaty przyrody i parki narodowe. Na terenie muhafazy ulokowany jest Park Narodowy Ras Muhammad, Park Narodowy Świętej Katarzyny oraz 3 rezerwaty przyrody: Rezerwat Taba, Rezerwat Nabk, Rezerwat Abu Dżallum.

Beduini | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: KSNG, 2013, s. 516.
  2. a b Egypt in Figures 2015 (ang.). CAPMAS, 2015. [dostęp 2017-02-05].
  3. Egypt: Administrative Division (ang.). W: City Population [on-line]. [dostęp 2017-02-05].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Synaj Południowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy