Synod w Rimini


Synod w Rimini w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Synod w Rimini – (zwany także synodem w Ariminum) wczesnochrześcijańskie zgromadzenie biskupów Kościoła zachodniego odbyte na polecenie cesarza Konstancjusza II w lipcu 359 r. w Ariminum (współczesne Rimini we Włoszech). Celem synodu było zażegnanie kryzysu ariańskiego. Analogiczny synod odbył się dla biskupów Wschodu w Seleucji.

Synod obradował głównie nad interpretacją orzeczeń soboru nicejskiego (325 r.) na temat natury Drugiej Osoby w TrójcyJezusa Chrystusa. Doszło do podziału wśród zgromadzonych biskupów w stosunku do Symbolu przygotowanego na synodzie w Sirmium. Jedni opowiedzieli się za ariańską interpretacją wyrażoną w tym wyznaniu wiary, używającą gr. określenia homoiospodobny Ojcu, zamiast użytego w Nicei homousioswspółistotny. Inni mocno bronili sformułowań Credo nicejskiego

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Synod w Rimini" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy