Synodyczny okres obiegu


Synodyczny okres obiegu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Synodyczny okres obiegu – uśredniony czas, po którym ciało niebieskie pojawi się ponownie w tym samym punkcie w stosunku do dwóch innych obiektów (liniowych węzłów), na przykład, gdy Księżyc obserwowany z Ziemi powróci do tego samego położenia względem Słońca.

Jeżeli nie podano warunków obserwacji, to jest nim obserwowane z Ziemi położenie względem Słońca.

Okres synodyczny planety względem Ziemi:

S = 1 | 1 E 1 P | , {\displaystyle S={\frac {1}{\left|{\frac {1}{E}}-{\frac {1}{P}}\right|}},}

gdzie:

  • E {\displaystyle E} czas obiegu Ziemi wokół Słońca,
  • P {\displaystyle P} – czas obiegu planety wokół Słońca.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Synodyczny okres obiegu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy