Systematyczne działania bojowe


Systematyczne działania bojowe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Systematyczne działania bojowe (SDB) – jest to całokształt działań bojowych i różnorodnych przedsięwzięć zabezpieczających, prowadzonych w długim przedziale czasu przez siły marynarki wojennej według jednolitego planu i zamiaru dla osiągnięcia celu operacyjnego. Istotą działań systematycznych jest – w odróżnieniu do operacji morskiej – użycie sił z normalnym lub okresowo podwyższonym natężeniem, stosunkowo długi czas prowadzenia działań obronnych i zaczepnych oraz jednoczesne wykonywanie szeregu zadań taktycznych ograniczonym składem sił.

Celem działań systematycznych jest zapewnienie dogodnego reżimu operacyjnego w strefie obrony lub w kontrolowanym obszarze zainteresowania, do prowadzenia operacji morskich oraz demonstrowanie gotowości sił do obrony kontrolowanych obszarów morskich. Działania te prowadzone są przez siły morskie zarówno w czasie pokoju w ramach działalności operacyjnej, w czasie wystąpienia zagrożenia kryzysowego o charakterze militarnym, jak i w czasie wojny.

W czasie wystąpienia zagrożenia kryzysowego o charakterze militarnym i wojny działania systematyczne obejmują działania bojowe i przedsięwzięcia zabezpieczające.

Do systematycznych działań bojowych zalicza się:

  1. zwalczanie okrętów podwodnych oraz sił i środków dywersji podwodnej,
  2. stawianie zagród minowych,
  3. poszukiwanie i niszczenie min,
  4. zwalczanie komunikacji morskiej przeciwnika,
  5. obrona i ochrona własnej komunikacji morskiej.

Do przedsięwzięć zabezpieczających zalicza się:

  1. prowadzenie rozpoznania,
  2. maskowanie i walka elektroniczna,
  3. organizowanie wszystkich rodzajów obron,
  4. zabezpieczenie specjalne działań systematycznych (ratownicze i NHZ).
Na podstawie artykułu: "Systematyczne działania bojowe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy