Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Niemczech


Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Niemczech w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tęczowa flaga – symbol społeczności LGBT Tęczowa flaga w kształcie Niemiec

Spis treści

Prawo a dyskryminacja osób homoseksualnych | edytuj kod

Okres karalności kontaktów homoseksualnych w Niemczech datuje się, tak jak w większości innych krajów Europy Zachodniej, od średniowiecza do drugiej połowy XX wieku. W 1871 roku wprowadzono w kodeksie karnym Paragraf 175, określający homoseksualizm jako „przeciwny naturze nierząd”. Paragraf ten uległ rozszerzeniu w czasach narodowego socjalizmu, przyczyniając się do masowego prześladowania gejów. W latach 1933–1945 ponad 100 tys. ludzi zostało aresztowanych na mocy § 175, w tym 5–15 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych. Około 60% z nich poniosło tam śmierć.

Niemcy zalegalizowały kontakty homoseksualne w 1969 roku (w Niemczech zachodnich w 1968 roku, a w NRD rok później złagodzono paragraf 175, ale całkowicie zniesiono go dopiero w 1990), a wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych został zrównany odpowiednio w 1987 i 1989 roku, wynosi on 14 lat. Geje nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.

Ochrona prawna przed dyskryminacją | edytuj kod

Ogólnokrajowa | edytuj kod

Niemieckie prawo gwarantuje ogólny zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną oraz tożsamość płciową. Został on zawarty w kodeksie karnym i obejmuje różne dziedziny życia, w tym miejsce pracy. Przepisy te obowiązują w kraju od 2006 roku[1].

Regionalna | edytuj kod

Kilka landów: Brandenburgia od 1992, Turyngia od 1993 oraz Berlin od 1995 roku zakazały we własnych konstytucjach dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną. Podobny zapis znalazł się w przepisach Saksonii-Anhaltu w 1997 roku, ale analogiczny zakaz obejmuje tu tylko miejsce pracy i sektor publiczny.

Azyl | edytuj kod

Niemieckie przepisy prawne przyznają prawo osobom do ubiegania się o azyl polityczny z powodu prześladowań przez wzgląd na orientację seksualną we własnym kraju. Prawo to jest często używane[potrzebny przypis].

Uznanie związków osób tej samej płci | edytuj kod

Ogólnokrajowe

1 sierpnia 2001 roku w Niemczech zalegalizowano związki partnerskie par tej samej płci. Dają one większość praw z tych, jakie mają małżeństwa heteroseksualne. W 2005 roku Niemcy umożliwiły parom tej samej płci adopcję dzieci jednego z partnerów.

Spis powszechny z 2000 roku wykazał, że w Niemczech jest co najmniej 47.000 par homoseksualnych, które wychowują 8.000 dzieci. Według innych danych, zgromadzonych podczas „dobrowolnego spisu” w 2003 roku, par homoseksualnych jest w Niemczech ok. 160.000[potrzebny przypis].

W ciągu 5 lat od wejścia ustawy w życie swój związek zarejestrowało około 20 000 par homoseksualnych[2].

30 czerwca 2017 roku Niemcy zalegalizowały małżeństwa homoseksualne.

Życie osób LGBT w kraju | edytuj kod

Niemcy, podobnie jak Skandynawowie, należą do najbardziej liberalnych i tolerancyjnych wobec homoseksualistów społeczeństw na świecie. Według sondażu Pew Global Attitudes Project z 2002 roku, 83% Niemców akceptuje homoseksualizm[3].

Według sondażu Eurobarometr, wykonanego na zlecenie UE w 2006 roku, 52% Niemców popierało zalegalizowanie małżeństw homoseksualnych, a 42% przyznanie praw adopcyjnych dla osób tej samej płci[4].

W Niemczech istnieje jedna z największych na świecie scen gejowskich, skupiona w Berlinie, Frankfurcie nad Menem i Kolonii, Hamburgu i Monachium. Miasta te dysponują dziesiątkami lokali gejowskich i przyjaznych gejom, tzw. gay-friendly. Nieco mniejszą, ale równie liczną, sceną dysponują Hamburg, Monachium oraz każda aglomeracja. Ponadto w większości dużych miast i niektórych mniejszych istnieje zazwyczaj przynajmniej jeden gay-friendly lokal[potrzebny przypis].

Wydawane są tam publikacje, działają liczne organizacje o zasięgu międzynarodowym i regionalnym, zajmujące się niesieniem pomocy przedstawicielom LGBT na całym świecie. Każdego roku ulicami wielu niemieckich miast maszerują parady CSD. Najliczniejszą tego typu imprezą była parada Europride w Kolonii w 2002 roku, która według szacunków organizatorów zgromadziła 1,5 mln uczestników[5]. Ponadto w kraju nadają dwa kanały telewizyjne o tematyce homoseksualnej.

Otwarte stanowisko wobec gejów i lesbijek prezentuje niemiecki Kościół luterański. Od 2002 roku w kilku niemieckich landach (m.in. Berlin czy Brandenburgia) udziela on błogosławieństw (nie małżeństw) parom tej samej płci, które zdecydowały się na zawarcie związku partnerskiego[potrzebny przypis].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. LGBT world legal wrap up survey (patrz str. 6 i 7).
  2. http://diestandard.at/?url=/?id=2534509 Fünf Jahre Lebenspartnerschaft in Deutschland.
  3. http://web.archive.org/web/20050325203322/http://people-press.org/reports/pdf/185topline.pdf.
  4. http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/eb/eb66/eb66_highlights_en.pdf.
  5. http://www.innastrona.pl/samsw_rep_europride2002.phtml Europride Cologne 2002 – impreza rekordów.
Na podstawie artykułu: "Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Niemczech" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy