Szczyt Ismaila Samaniego


Na mapach: 38°55′N 72°01′E/38,916667 72,016667

Szczyt Ismaila Samaniego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szczyt Ismaila Samaniego (tadż. Қуллаи Исмоили Сомонӣ, kullai Ismoili Somoni, ros. пик имени Исмаила Самани, pik imieni Ismaiła Samani) – najwyższa góra Tadżykistanu i Pamiru, nazwana na cześć Ismaila Samaniego, założyciela dynastii Samanidów. W czasach, gdy Tadżykistan był częścią ZSRR, szczyt ten był najwyższym w całym Związku Radzieckim.

Pierwszego wejścia na szczyt dokonał radziecki wspinacz Jewgienij Abałakow w 1933 r. Wtedy to szczytowi nadano nazwę Szczyt Stalina (na cześć Józefa Stalina). W 1962 nazwę zmieniono na Szczyt Komunizmu, a w 1998 na jego obecną nazwę.

Zimą po raz pierwszy szczyt został zdobyty 4 lutego 1986 podczas dużej radzieckiej wyprawy, w której udział brało 24 wspinaczy ZSRR (w tym 7 uzbeckich). 4 lutego na szczycie stanęli: W. Balibierdin, W. Szopin i Ju. Razumow (wszyscy z Leningradu), M. Turkiewicz (Donieck), A. Moskalcow (Charków), G. Wasilenko (Symferopol), Ju. Janowicz (Duszanbe). Pozostali zdobyli szczyt 7 lutego. Podczas zejścia dwie osoby poniosły śmierć.

Zdobycie szczytu jest wymagane dla uzyskania rosyjskiego wyróżnienia alpinistycznegoŚnieżnej Pantery.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Szczyt Ismaila Samaniego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy