Szkoła podoficerska


Szkoła podoficerska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szkoła podoficerskaszkoła wojskowa kształcąca podoficerów na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozróżnia się podoficerskie szkoły zawodowe (PSZ) i szkoły podoficerów służby zasadniczej. W Wojsku Polskim słuchacze szkół podoficerskich nosili tytuł elewa (fr. élève – uczeń). Od 1 stycznia 2010 otrzymują tytuł kadeta[1][2].

Odznaka noszona przez absolwentów Podoficerskiej Szkoły Zawodowej

Polskie szkoły podoficerskie

 Osobny artykuł: Polskie szkolnictwo wojskowe w latach 1908-1939.

Przypisy | edytuj kod

  1. Art. 1 pkt 56 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r. nr 161, poz. 1278).
  2. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie tytułów wojskowych żołnierzy w czynnej służbie wojskowej (Dz.U. z 2011 r. nr 50, poz. 257).

Bibliografia | edytuj kod

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom III (R – Ż), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1971, wyd. I.
Na podstawie artykułu: "Szkoła podoficerska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy