Szkoda niemajątkowa


Szkoda niemajątkowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szkoda niemajątkowa w rozumieniu prawa cywilnego (inaczej krzywda) – wszelkie negatywne skutki dla cielesnej i psychicznej kondycji poszkodowanego, a więc takie naruszenie dóbr i interesów uprawnionego, które nie wywołuje reperkusji w jego majątku[1]. Szkoda niemajątkowa to wszystko, co w znacznym stopniu ujemnie wpływa na dobre samopoczucie, a więc cierpienia fizyczne (ból) i cierpienia psychiczne (cierpienia wywołane pozbawieniem wolności czy oszpeceniem, troska, strach o życie, zmniejszenie radości życia wskutek utraty możliwości wykonywania ulubionego zawodu lub zajmowania się hobby, cierpienia wywołane utratą dobrego imienia wskutek oszczerstw).

W określonych przypadkach prawo polskie przewiduje możliwość wyrównania szkody niemajątkowej poprzez zadośćuczynienie pieniężne lub zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany przez poszkodowanego cel społeczny.

Przypisy | edytuj kod

  1. Adam Szpunar. O zadośćuczynieniu z tytułu uszkodzenia ciała. „Studia Iuridica”. XXI/1994. s. 171. 

Zobacz też | edytuj kod

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Szkoda niemajątkowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy