Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego


Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego – tematyczny, samochodowy szlak turystyczny o zasięgu regionalnym, obejmujący obiekty związane z dziedzictwem przemysłowym województwa śląskiego. Tworzą go 42 obiekty związanych m.in. z kolejnictwem, górnictwem, hutnictwem, energetyką, łącznością oraz przemysłem spożywczym.

Realizatorem projektu jest Referat Promocji Dziedzictwa Industrialnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego przy pomocy Śląskiej Organizacji Turystycznej i merytorycznym wsparciu Śląskiego Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach (obecnie dział Instytutu Myśli Polskiej im. Wojciecha Korfantego). Intencją pomysłodawców SZT było utworzenie markowego produktu turystycznego w oparciu o najważniejsze i najciekawsze pod względem walorów historycznych i architektonicznych obiekty poprzemysłowe w regionie. Dziś Szlak Zabytków Techniki to najbardziej interesująca trasa turystyki industrialnej w kraju i jako jeden z głównych markowych produktów turystycznych województwa śląskiego stanowi USP (unikalną propozycję sprzedaży) charakteryzującą region na turystycznej mapie Polski i Europy.

Spis treści

Etapy realizacji projektu | edytuj kod

Oficjalne otwarcie Szlaku Zabytków Techniki województwa śląskiego nastąpiło 19 październik 2006 roku, jednak prace nad przygotowaniem produktu trwały od lipca roku 2004. Przez pierwszy rok na terenie 53 obiektów województwa śląskiego związanych z historią przemysłu odbywał się audyt. W wyniku wizyt w obiektach przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego oraz Śląskiego Centrum Dziedzictwa Kulturowego stworzyli listę, uwzględniającą cechy turystyczne obiektów oraz ich wartość historyczną, by ostatecznie, we współpracy z władzami lokalnymi, przedstawicielami branży turystycznej oraz właścicielami obiektów, wskazać na grupę obiektów najlepiej spełniających oczekiwania co do nowego produktu turystycznego. Lista 29 obiektów tworzących Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego została ustalona mocą uchwały Zarządu Województwa Śląskiego nr 1153/268/II/2005 z dnia 21 czerwca 2005 roku. W kolejnych latach do Szlaku włączano dodatkowe obiekty: w 2007 roku dwa, w 2009 jeden, w 2010 roku 6, jednocześnie usuwając 2 (Porcelanę Śląską w Katowicach-Bogucicach oraz dworzec PKP w Rudzie Śląskiej Chebziu). Uchwałą nr 2509/157/V/2016 Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 6.12.2016 r. szlak rozszerzono o kolejne 6 obiektów, jednocześnie 3 obiektom przyznając kategorię "obiekt w zagrożeniu" (są to: Elektrociepłownia Szombierki w Bytomiu, Kolonia robotnicza "Ficinus" w Rudzie Śląskiej oraz Huta Szkła Kryształowego "Zawiercie"). 20 czerwca 2017 decyzją Zarządu Województwa Śląskiego na szlak powróciła Fabryka Porcelany w Katowicach Bogucicach (wykreślona w 2010 roku)[2]. Obecnie na Szlaku Zabytków Techniki znajdują się 43 obiekty województwa śląskiego.

13 stycznia 2010 roku Szlak Zabytków Techniki przystąpił do sieci Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego (ERIH – European Route of Industrial Heritage). Wydarzenie to sprawiło, że śląski szlak może się poszczycić faktem bycia jedynym szlakiem z Europy Środkowo-Wschodniej, wpisanym na tak prestiżową listę[3]. Ponadto, dzięki przystąpieniu do ERIH trzy najlepsze obiekty Szlaku (Zabytkowa Kopalnia Węgla Kamiennego „Guido”, Tyskie Browarium oraz Browar w Żywcu) stały się głównymi punktami sieci (tzw. punktami kotwicznymi), a cały Szlak Zabytków Techniki jedną z trzynastu europejskich tras regionalnych[4].

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Tablice informacyjne Szlaku
  • 2007 – mianowanie Szlaku Zabytków Techniki Najlepszym Produktem Turystycznym 2007 Roku (tytuł nadany przez Polską Organizację Turystyczną)
  • 2008 – wyróżnienie Złotym Certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej i nagroda w postaci kampanii promocyjnej za kwotę 700 tys. złotych
  • 2010 – wyróżnienie Złotym Medalem na Międzynarodowych Targach Poznańskich w kategorii najlepszy produkt turystyczny. Ma ono blisko 30 – letnią tradycję i renomę. Jest swego rodzaju targowym trofeum, które pomaga w rynkowej rywalizacji. Jest symbolem walorów produktu, jego nowoczesności i innowacyjności. Firmy, które zdobyły prawo umieszczania tego znaku na swoich produktach, potwierdzają jego marketingową rangę[5].
  • 2012.03.28 – Święto Szlaku Zabytków Techniki otrzymało nagrodę w najbardziej prestiżowym konkursie kreatywnej reklamy w Polsce „KREATURA”. W 16. edycji tego konkursu wpłynęło 107 prac w 12 kategoriach. „Industriada” wyróżniona została w kategorii „event/ambient”. Wydarzenie promujące Szlak Zabytków Techniki pokonało tak znane marki jak Orlen, czy Ikea.
  • 2012.05.20 – Nagroda główna 12. Międzynarodowych Targów Turystyki w Opolu dla Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego

Industriada | edytuj kod

 Osobny artykuł: Industriada. Pokaz sztucznych ogni na wieży wyciągowej KWK Polska - Industriada 2014

Od 2010 roku corocznie w czerwcu odbywa się jednodniowe Święto Szlaku Zabytków Techniki. W obiektach znajdujących się na szlaku oraz (od 2013 roku) w tzw. obiektach zaprzyjaźnionych odbywają się różnego rodzaju wydarzenia: spektakle, koncerty, widowiska multimedialne, warsztaty, zwiedzania obiektów i wiele innych. Od 2015 roku imprezy odbywają się również w wieczór poprzedzający Industriadę ("Rozruch maszyn") oraz w wieczór dnia następnego ("Finał"). Od 2012 wydarzenia industriadowe mają wspólny motyw przewodni. Były nimi: w roku 2012 - światło, w 2013 - energia, w 2015 - praca, w 2016 - legendy przemysłowe (Industriada 2014 odbyła się bez tematu przewodniego).

Industriada jest jedynym tego typu wydarzeniem w Europie Środkowo-Wschodniej, drugim festiwalem przemysłowym pod względem wielkości w Europie, odbywa się w ponad 40 obiektach zabytkowych przemysłu i techniki, w około 30 miejscowościach województwa śląskiego[6].

Przebieg szlaku | edytuj kod

Lista obiektów Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego - stan na czerwiec 2017[7][8]

Znakiem * oznaczono tzw. Gwiazdy Techniki czyli wybrane obiekty Szlaku, wyjątkowe pod względem wartości historycznych i zabytkowych oraz jednocześnie gwarantujące zwiedzającym najwyższą jakość i różnorodność usług[12].

Przypisy | edytuj kod

  1. Identyfikacja wizualna Szlaku Zabytków Techniki. [dostęp 2011-06-08].
  2. a b Zmiany na Szlaku Zabytków Techniki. [dostęp 2017-06-26].
  3. SZT włączony do ERIH. [dostęp 2011-06-08].
  4. Europejski Szlak Dziedzictwa Przemysłowego. [dostęp 2011-06-08].
  5. Medal MTP. [dostęp 2011-06-08].
  6. opis szlaku.
  7. lista obiektów na stronie Szlaku Zabytków Techniki. [dostęp 2016-12-25].
  8. Uchwała Zarządu Województwa Śląskiego rozszerzająca szlak o nowe obiekty. [dostęp 2016-12-25].
  9. historia Sztygarki. [dostęp 2016-12-27].
  10. Muzeum Drukarstwa - historia. [dostęp 2016-12-27].
  11. Muzeum Górnictwa Węglowego. [dostęp 2016-12-27].
  12. Gwiazdy Szlaku Zabytków techniki. [dostęp 2016-12-26].

Bibliografia | edytuj kod

  • Hajduga A., Industriada 2010 – promocja sieciowego produktu turystycznego poprzez wdrażanie. Studium przypadku, Instytut Nauk Społecznych, Katedra Socjologii, GWSH w Katowicach, 2011

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy