Szu (mitologia)


Szu (mitologia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szu – w mitologii egipskiej bóg powietrza, mąż Tefnut (córki Neit), ojciec ziemi – Geba i nieba – Nut. Był pierwszym zdecydowanie męskim bytem. Bóg powietrza, którego imię oznaczało pustkę. Powstał on z Atuma drogą masturbacji[1], jako tchnienie, które wyszło z nosa stwórcy. Szu uosabiał tchnienie życiodajne i był dawcą orzeźwiającego wiatru północnego. Funkcją Szu było rozdzielanie ziemi od nieba. Szu wyobrażany był jako mężczyzna o rozpostartych skrzydłach, trzymający w rękach symbole życia i powietrza.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. JoannaJ. Ciślewska JoannaJ. (red.), Starożytni Egipcjanie, 2007, s. 16, ISBN 978-83-89840-03-5 .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Szu (mitologia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy