Szybka kolej miejska w Oslo


Kolej aglomeracyjna w Oslo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Szybka kolej miejska w Oslo) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Plan sieci SKM Jednostka typu class 69

Kolej aglomeracyjna w Oslo (norw. NSB Lokaltog Østlandet) - kolej aglomeracyjna w Oslo, w Norwegii, łącząca stolicę kraju z sześcioma powiatami we wschodniej części kraju. Operatorem są norweskie koleje państwowe. Długość sieci wynosi 553 km. Sieć składa się z 8 linii, z czego dwie funkcjonują wyłącznie w granicach administracyjnych Oslo. Wszystkie trasy są wytyczone na istniejących liniach kolejowych wykorzystywanych przez połączenia dalekobieżne. Kolej jest zelektryfikowana, choć na odcinkach oddalonych od Oslo dominują linie jednotorowe.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Pierwsze połączenie kolejowe w Norwegii zostało oddane od użytku w roku 1854 z Oslo do położonego 58 km na północ Eidsvold[1]. Sieć rozwijała się głównie na południu kraju i w aglomeracji Oslo, gdzie duże znaczenie miały pociągi lokalne; w latach 60 co piąty Norweg mieszkał w aglomeracji Oslo. Tylko w roku 1964 2/3 podróży kolejowych w Norwegii odbyto w aglomeracji stołecznej[1]. W latach 60, wprowadzono nową generację pociągów, klasy 69. W 1980 otwarto tunel na linii do Drammen a w 1986 oddano do użytku 19-peronowy dworzec centralny w Oslo, obsługujący zarówno ruch dalekobieżny jak i aglomeracyjny.

Sieć | edytuj kod

Całkowita długość sieci wynosi 553 km[2] i obsługuje 128 stacji i przystanków w Oslo i okolicach[3]. Jedynie część linii jest dwutorowa. Głównym punktem sieci jest dworzec centralny w Oslo; wszystkie pociągi sieci albo kończą tu swój bieg, albo przejeżdżają przez tę stację. Trzon SKM stanowi średnica Askerbanen - Gardemorbanen w układzie wschód - zachód, którą przebiegają linie 400, 450 i 550. Jedynie linia 400 korzysta ze starszych tras - Drammenbanen, a następnie, po minięciu Oslo S, z linii Hovedbanen. W kierunku południowym biegną trasy na liniach prowadzących do granicy szwedzko-norweskiej Østfoldbanen i Østfoldbanens østre linje. Korzystają z nich linie 500, 550 i 560.

Częstotliwość połączeń waha się na poszczególnych liniach od pół godziny do godziny poza szczytem, jedynie bardziej oddalone od Oslo odcinki, jak np. Hakadal - Gjøvik[4], są obsługiwane połączeniami w takcie dwugodzinnym. Na większości linii przeważają przystanki bezobsługowe, większe stacje służą głównie przesiadkom z kolei podmiejskiej na dalekobieżną. Poza wsiadającymi na tych stacjach podróżni odprawiani są w pociągu. Na większych przystankach są dostępne automaty biletowe.

Linie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Les chemins de fer en Norvège (fr.). [dostęp 2011-12-01].
  2. Jernbanen i tall (norw.). [dostęp 2011-12-01].
  3. Norwegian State Railways (ang.). [dostęp 2011-12-01].
  4. a b 21-300 Oslo-Jaren-Gjøvik (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  5. 21-400 Drammen-Asker-Oslo-Lillestrøm (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  6. Drammen-Oslo-Jessheim-Dal (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  7. 21-450 Kongsberg-Drammen-Oslo-Eidsvoll (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  8. 21-460 Oslo-Årnes-Kongsvinger (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  9. 21-500 Oslo-Ski (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  10. 21-550 Spikkestad-Oslo-Moss (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  11. 21-560 Oslo-Mysen-Rakkestad (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
Publiczny transport zbiorowy w Norwegii

Na podstawie artykułu: "Szybka kolej miejska w Oslo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy