Szymon Korpak


Szymon Korpak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szymon Korpak (ur. 16 października 1880 w Drohobyczu, zm. 28 maja lub 29 czerwca 1940 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, działacz społeczny.

Pomnik upamiętniejący Szymona Korpaka w Medyce

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1880. W 1900 zdał maturę w C. K. Wyższym Gimnazjum Realnym im. Franciszka Józefa w Drohobyczu. Kształcił się w Wyższym Seminarium Duchownego w Przemyślu. Tam 29 czerwca 1905 otrzymał święcenia prezbiteratu. Posługiwał jako wikary w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kobylanach. W kwietniu 1909 jako wikary został przeniesiony do Sanoka[1][2]. Od tego czasu był w Sanoku tymczasowym katechetą w trzyklasowej szkole wydziałowej męskiej połączonej z czteroklasową szkołą pospolitą[3][4]. Na początku 1911 został przeniesiony do niemieckiego Hamburga z przeznaczeniem do pracy wśród Polonii[5]. W 1912 jako wikary został przeniesiony z Jasła do Sanoka na stanowisko katechety w trzyklasowej szkole wydziałowej męskiej w Sanoku połączonej z czteroklasową szkołą pospolitą[6][7], od około 1913 imieniem Cesarza Franciszka Józefa[8]. W Sanoku był katechetą w Przemysłowej Szkole Uzupełniającej[9]. Został działaczem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, którego był kapelanem[10][11][12].

Pozostając katechetą szkoły wydziałowej męskiej w Sanoku w kwietniu 1917 zdał egzamin konkursowy na proboszczów[13].

Od 1918 był proboszczem w parafii św. Stanisława Biskupa w Nozdrzcu[14]. W 1922 dobrowolnie zrezygnował z tej funkcji i został mianowany komendarzem w Medyce[15], gdzie był administratorem parafii, a po utworzeniu samodzielnej parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w 1927 został proboszczem[16]. Przyczyniał się do rozwoju infrastruktury parafii, także w okolicach miejscowości. Działał społecznie. Wsparł utworzenie oddziału Akcji Katolickiej. Wsparł powstanie Domu Ludowego, popierał działalność Towarzystwa Szkoły Ludowej, działał w Towarzystwie Gospodarczym, Kółku Rolniczym, Kasie Stefczyka. Był zaangażowany w działalność patriotyczną.

W 1929 otrzymał przywilej noszenia rokiety i mantoletu[17]. W 1937 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[18].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 najpierw został usunięty przez sowietów z plebanii, a 2 listopada 1939 aresztowany i osadzony w więzieniu przy ul. Czarnieckiego w Przemyślu. Pierwotnie został skazany na karę śmierci, po czym karę zamienioną na 10 lat pobytu w łagrze. Nie doczekawszy wywózki zmarł 28 maja lub 29 czerwca 1940 w więzieniu przemyskim. Nie jest znane miejsce jego pochówku.

Ksiądz Szymon Korpak został upamiętniony pomnikiem ustanowionym przy kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Medyce.

Przypisy | edytuj kod

  1. Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”, s. 2, Nr 34 z 29 kwietnia 1909. 
  2. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 5, s. 284, maj 1909. 
  3. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 720.
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 779.
  5. Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”, s. 2, Nr 4 z 12 stycznia 1911. 
  6. Kronika. Przeniesienia i mianowania. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 38 z 22 września 1912. 
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 849.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 859.
  9. Władysław Sygnarski: Kronika Zakładu: Sprawozdanie Przemysłowej Szkoły Uzupełniającej w Sanoku za rok 1913/1914. Sanok: 1915, s. 4, 6.
  10. Sprawozdanie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku za lata 1914., 1915., 1916., 1917., 1918. i 1919.. Sanok: 1920, s. 20.
  11. Zarząd. sokolsanok.pl. [dostęp 2015-11-01].
  12. Dom TG „Sokół” w Sanoku – kalendarium. sokolsanok.pl, 2011-06-16. [dostęp 2015-11-01].
  13. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 5-6, s. 103, maj-czerwiec 1917. 
  14. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 4-5, s. 83, kwiecień-maj 1918. 
  15. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 5-6, s. 76, maj-czerwiec 1922. 
  16. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 6-7, s. 169, 1927. 
  17. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 12, s. 226, 1929. 
  18. Odznaczenie wybitnego działacza społecznego. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 253 z 6 listopada 1937. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Szymon Korpak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy