Szymon Syruć


Szymon Syruć w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szymon Syruć (Siruć) herbu Doliwa (ur. w 1698, zm. 20 kwietnia 1774) – kasztelan witebski w latach 1752–1774, marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1752 roku, miecznik wielki litewski w latach 1750–1752, stolnik i podstarości kowieński w latach 1732-–, oboźny kowieński w 1727 roku, starosta kowieński w latach 1742–1765.

Syn Józefa Kazimierza i Barbary Zabiełło h. Topór. W 1749 poślubił Petronellę Scholastykę z Wołodkowiczów h. Radwan, wdowę po Józefie Niemirowiczu-Szczytcie h. Jastrzębiec, kasztelanie mścisławskim[1].

Poseł powiatu kowieńskiego na sejm elekcyjny 1733 roku[2]. Był posłem na sejm 1750 roku[3]. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[4].

W 1761 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1757 został kawalerem Orderu św. Aleksandra Newskiego.

Bibliografia | edytuj kod

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008.
  • Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Kórnik 1994

Przypisy | edytuj kod

  1. Polski Słownik Biograficzny, tom 37, s. 574-576
  2. Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony ; Actum in Curia Regia Varsaviensi 1733 sub tempus moderni interregni, feria tertia in crastino festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae anno Domini 1733, s. 49.
  3. Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 29.
  4. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 124.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Szymon Syruć" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy