T


T w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

T (minuskuła: t) jest dwudziestą literą alfabetu łacińskiego, dwudziestą szóstą literą alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową zwartą bezdźwięczną, np. t.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Zastosowanie | edytuj kod

Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową zwartą dziąsłową bezdźwięczną, np. t, lub spółgłoskę przedniojęzykową zwartą zębową bezdźwięczną .

Inne reprezentacje litery T | edytuj kod

Litery powstałe od t | edytuj kod

Od litery t powstało:

  • około 15 liter diakrytyzowanych:
  • i 3 inne symbole:
    • Znak TM (™) – symbol służący do oznaczania znaku towarowego w krajach anglosaskich;
    • Tenge (₸) – symbol jednostki monetarnej Kazachstanu;
    • Tugrik (₮) - symbol jednostki monetarnej Mongolii;

Kodowanie komputerowe | edytuj kod

W unikodzie litera t jest kodowana:

Zobacz też | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "T" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy