Tachos


Tachos w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tachos (Teos) (362-360 p.n.e.) – drugi faraon XXX dynastii, syn Nektanebo I.

Wyniesiony przez ojca do godności koregenta w 364 p.n.e. Od początku panowania, jeszcze za życia ojca, prowadził aktywną politykę zagraniczną. Umacniał stosunki z Grecją (głównie z Atenami i Spartą). W kraju prowadził bezwzględną politykę finansową zwiększając podatki i konfiskując dobra świątynne, co wywołało niezadowolenie kapłanów i ludu.

W obliczu rozpadu państwa perskiego po powstaniu satrapów zachodnich prowincji zdecydował się na wyprawę wojenną do Palestyny i Syrii, pragnąc zdobyć te ziemie dla Egiptu. Wspierały go oddziały najemników greckich pod dowództwem Agiselaosa ze Sparty i flota złożona z 200 trier dowodzona przez ateńskiego stratega Chabriasa. Wyprawa, która wyruszyła wiosną 360 p.n.e., nie natrafiła na większy opór, co pozwoliło zrealizować cele przedsięwzięcia.

Zdobycze wyprawy zostały jednak zaprzepaszczone w wyniku przewrotu pałacowego pod wodzą brata królewskiego Czahapimu, sprawującego pod nieobecność faraona urząd namiestnika Egiptu. Osadził on na tronie swojego syna Nektanebo II, uzyskując poparcie armii i kapłanów.

W tej sytuacji Tachos uciekł do Persji i otrzymał azyl na dworze perskiego władcy Artakserksesa II.

Władcy Starożytnego Egiptu Od okresu predynastycznego do Pierwszego Przejściowego (przed ok. 3150–2133)Średnie Państwo i Drugi Okres Przejściowy (ok. 2133–1567)Nowe Państwo i Trzeci Okres Przejściowy (ok. 1567–730)Od Epoki Późnej do panowania rzymskiego (od 730)

Na podstawie artykułu: "Tachos" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy