Tadeusz Ślawski


Tadeusz Ślawski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Ślawski (ur. 25 stycznia 1920 w Święcanach[1], zm. 4 listopada 2008 w Bieczu) – doktor, historyk, przewodnik turystyczny, autor m.in. publikacji o Bieczu: Biecz i okolice (pierwsze wydanie 1959) i monografii o Święcanach (1995).

W 1942 roku wstąpił w szeregi Armii Krajowej i czynnie walczył z okupantem niemieckim. Wierny ideałom AK nigdy nie należał do żadnej partii politycznej.

Tadeusz Ślawski był absolwentem (1953 rok) i doktorantem (1966 rok) Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W latach 1953-1991 pełnił funkcję dyrektora Muzeum Regionalnego w Bieczu. Był długoletnim działaczem rad narodowych i Frontu Jedności Narodu. Przed reformą administracji był zastępcą przewodniczącego Powiatowej Rady Narodowej w Gorlicach. Przez 2 kadencje pełnił obowiązki zastępcy przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Bieczu. Był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej i wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Krośnie.

Jego pasją życiową były problemy badawcze z zakresu historii oraz ratowanie i ochrona pomników przeszłości. Był autorem ponad 60 publikacji naukowych i popularnonaukowych dotyczących historii Biecza i regionu.

W 1978 za całokształt działalności został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. W 2002 dr Ślawski został laureatem „Mostów Starosty”, nagrody przyznawanej ludziom dbającym i troszczącym się o swoje „małe ojczyzny”, o ich rozwój, piękno, kulturę i zachowanie dla potomnych dziedzictwa i dorobku minionych pokoleń.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ślawski 1995 ↓, s. 322-324.
  2. W atmosferze dumy i satysfakcji witamy Święto Odrodzenia. Wysokie odznaczenia państwowe za wydajną i rzetelną pracę. „Nowiny”, s. 2, Nr 165 z 21 lipca 1978. 

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Ślawski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy