Tadeusz Biedzki


Tadeusz Biedzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Biedzki (ur. 21 marca 1953 w Rudzie Śląskiej[potrzebny przypis]) – polski pisarz, dziennikarz, podróżnik, przedsiębiorca i dyplomata. Autor książek podróżniczych i powieści sensacyjno-historycznych. Nagrodzony m.in. Bursztynowym Motylem im. Arkadego Fiedlera za książkę „W piekle eboli”. Podróżnik wędrujący z żoną Wandą głównie po Trzecim Świecie. Właściciel kilku firm. Konsul honorowy Republiki Łotewskiej w Katowicach.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 21 marca 1953 roku w Rudzie Śląskiej[w jakiej dzielnicy?] w rodzinie inteligenckiej. Maturę zdał w III LO w Rudzie Śląskiej, następnie ukończył studia na Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Na II roku studiów podjął pracę w katowickim „Dzienniku Zachodnim”, następnie współpracował i pracował w krakowskim „Studencie”, „Trybunie Śląskiej”, warszawskiej „Polityce” i „Panoramie”. Po 13 grudnia 1981 r. zwolniony z redakcji „Panoramy” z zakazem pracy w mediach i zatrzymany za zbieranie materiałów o stanie wojennym. Po zwolnieniu z aresztu bezrobotny. Autor artykułów w prasie podziemnej. Od 1983 r. do 1989 r. w zespole warszawskiego „Przeglądu Tygodniowego”, gdzie zatrudniano tzw. dziennikarzy niezweryfikowanych przez władze. Od 1991 r. do 2000 r. prezes Górnośląskiego Towarzystwa Prasowego i redaktor naczelny „Trybuny Śląskiej” i „Trybuny Śląskiej-Dzień”.

W 1987 r. założył pierwszą firmę, a potem następne. Współzałożyciel pierwszej organizacji samorządu gospodarczego na Śląsku – Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach (1990 r.). Od początku lat 90. podróżuje z żoną po świecie. Odwiedził kilkadziesiąt krajów, przewędrował Afrykę, Azję, Amerykę Południową, zwiedził Europę. Znawca krajów Trzeciego Świata. Od marca 2000 r. jest konsulem honorowym Republiki Łotewskiej w Katowicach.

Twórczość | edytuj kod

  • „Władcy Śląska” – pierwsza reporterska książka o komunistycznych dygnitarzach lat 70. wydana w grudniu 1981 r., a kilka dni później, po ogłoszeniu stanu wojennego, cały jej 100 tys. nakład został wycofany ze sprzedaży i przemielony.
  • „Miasto na wulkanie” – o niszczonym przez górnictwo Bytomiu oraz „Ślązacy i Schlesierzy”, pierwsza w komunistycznej Polsce pozycja poświęcona wzajemnym stosunkom śląskich Polaków i Niemców – ukazały się w połowie lat 80.
  • „Sen pod baobabem” – książką będącą efektem wielu podróży po Afryce, pokazującą Czarny Kontynent bez politycznej poprawności, powrócił po niemal 20 latach przerwy w pisaniu, spowodowanej zaangażowaniem w życie gospodarcze; uznano ją za Podróżniczą Książkę 2012 roku.
  • „Zabawka Boga” – sensacyjno-historyczna powieść, której akcja toczy się przez 2 tys. lat i znajduje zaskakujące rozwiązanie w XXI wieku; ukazała się w 2013 r.
  • „Dziesięć bram świata” – wydany w 2014 r. zbiór 10 opowieści prezentujących najbardziej dramatyczne wydarzenia, jakie przeżył i niezwykłych ludzi, których poznał w świecie.
  • „W piekle eboli” – reporterska relacja z wyprawy do ogarniętej epidemią eboli Afryki Zachodniej; ukazała się w 2015 r.
  • „Ostatnie srebrniki” – historyczno-sensacyjna powieść o szkatułce sprzed 2 tys. lat, której dramatyczne losy sięgają aż do współczesności;
  • „Wyspy niepoliczone” – pierwsza polska książka opisująca najważniejsze wyspy, regiony, ludy i tradycje Indonezji, prezentująca jej nieznane, zdumiewające i szokujące oblicze; ukazała się w 2019 r.[1]

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • Nagroda Bursztynowy Motyl im. Arkadego Fiedlera za książkę „W piekle eboli” (2016)
  • Nagroda Miles Bonus Zakonu Rycerskiego Templariuszy za książkę „Zabawka Boga” (2014)
  • Nagroda Hanys 2014 za całokształt twórczości (2014)
  • Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji – za osiągnięcia gospodarcze (1994)
  • Złoty Krzyż Zasługi (2000)
  • Honorowa Odznaka Krajowej Izby Gospodarczej (2015)

Przypisy | edytuj kod

  1. „Wyspy niepoliczone”.
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Biedzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy