Tadeusz Brzeski


Tadeusz Brzeski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Brzeski (ur. 6 września 1884 w Dębicy, zm. 27 marca 1958 w Londynie) – polski ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Warszawskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Bronisława i Józefy z Nikorowiczów. Ukończył szkołę średnią w Tarnowie (1902), następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i Lwowskim (do 1906) oraz ekonomię na uniwersytetach w Berlinie i Monachium (do 1909). Obronił doktorat praw na UJ (1907).

W latach 1909-1916 pracował w Departamencie Rolniczym Wydziału Krajowego we Lwowie; po przedstawieniu pracy O granicach ekonomii społecznej został w roku 1916 docentem w Katedrze Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Lwowskiego. W 1919 roku przeniósł się na Uniwersytet Poznański. Był tam profesorem nadzwyczajnym, kierował Katedrą Ekonomii Społecznej, zorganizował Sekcję Ekonomiczno-Polityczną na Wydziale Prawnym. Od 1922 roku był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kierował II Katedrą Ekonomii. W roku akademickim 1928/1929 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa, w latach 1930/1931 i 1933/1934 prorektora, a w 1929/1930 rektora. Sprawował opiekę nad kilkoma organizacjami studenckimi.

W roku 1928 został członkiem czynnym, rok później członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego; był wiceprezesem towarzystwa w latach 1931-1937. W roku 1932 został także członkiem-korespondentem PAU, należał ponadto do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1920), na emigracji w Londynie w latach 1950-1958 pierwszy prezes Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa, a potem został deportowany do Kazachstanu. Stamtąd przedostał się wraz z armią Andersa do Londynu, gdzie pozostał już do końca życia. Pracował w Katedrze Ekonomii Uniwersytetu w Oksfordzie, był dziekanem Polskiego Wydziału Prawa (1944-1947). Kierował Katedrą Ekonomii i pełnił funkcję rektora Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie (od 1951). Był także przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Skarbu Narodowego[1]. 21 grudnia 1953 został powołany przez prezydenta RP na uchodźstwie do składu Głównej Komisji Rozjemczej[2].

Odznaczony Wielką Wstęgą (1956)[3] i Krzyżem Komandorskim (1937)[4] Orderu Odrodzenia Polski.

Dorobek naukowy | edytuj kod

Zajmował się teorią ekonomii, planowaniem gospodarczym i finansami. Ogłosił m.in.:

  • Parcelacja własności tabularnej w Galicji (1912)
  • Przyrodnicza i historyczna metoda w ekonomii (1916)
  • Psychologiczna teoria gospodarcza w zarysie (1921)
  • Ustrój pieniężny. Teoria (1927)
  • Początki pieniądza (1928)
  • Polityka komunikacyjna i handlowa (1931)
  • Ustrój pieniężny. Polityka (1932)
  • Ekonomia. Teoria gospodarowania (1938)

Przypisy | edytuj kod

  1. "Odezwa do Obywateli Polskich" z 13 sierpnia 1954 r. Archiwa Instytutu Józefa PIłsudskiego w Ameryce, sygn. 701-009-011-150.
  2. Powołanie Głównej Komisji Rozjemczej. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 8, Nr 1 z 1 stycznia 1954. 
  3. 2 maja 1956 „za wybitne zasługi na polu nauki” Dz.U.R.P. z 1956 r. Nr 1. s. 3.
  4. 11 listopada 1937 „za zasługi na polu pracy naukowej” M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410

Bibliografia | edytuj kod

  • Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 1: A-J, Wrocław 1983
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Brzeski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy