Tadeusz Janczar


Tadeusz Janczar w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Tadeusza Janczara na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie

Tadeusz Janczar, właśc. Tadeusz Musiał (ur. 25 kwietnia 1926 w Warszawie, zm. 31 października 1997 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Stefana. Mieszkał w podwarszawskim garnizonowym Rembertowie. W 1939 pod Oszmianą Rosjanie rozstrzelali jego ojca, a jego siostra zmarła z wycieńczenia na gruźlicę.

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnym harcerstwie. Był członkiem Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Był aktorem frontowym w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W 1948 uzyskał dyplom aktorski i jednocześnie pracował w Teatrze Domu Wojska Polskiego. Potem grał na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Absolwent PWST w Łodzi. Jeden z czołowych aktorów tzw. polskiej szkoły filmowej. Jedną z ostatnich ról była kreacja lekarza Sergiusza Kazanowicza – byłego więźnia obozu koncentracyjnego w serialu telewizyjnym Dom.

Mniej więcej od 1963 cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową, co praktycznie spowodowało zawieszenie kariery aktorskiej w latach 60. i 80. W tamtym czasie występował tylko w teatrze i radiu (m.in. jako Stach w powieści radiowej Matysiakowie).

Życie prywatne | edytuj kod

Jego pierwszą żoną była teatralna inspicjentka Elżbieta Habich; ich synem jest aktor Krzysztof Janczar, zaś wnukiem także aktor Krzysztof Artur Janczar. Drugą żoną była aktorka Małgorzata Lorentowicz[1].

Zmarł 31 października 1997. Pochowany został na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 168-1-21/22)[2].

Wybrana filmografia | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

  • 1955 – Nagroda Państwowa (wyróżnienie) w sekcji filmu za role: Jasia Kronego w filmie Pokolenie i Kazka Spokornego w filmie Piątka z ulicy Barskiej,
  • 1958 – Nagrody Radia i TV - nagroda zespołowa za powieść radiową Matysiakowie (nagroda za rolę),
  • 1971 – „Złota Kaczka”,
  • 1977 – Złoty Ekran – za kreacje aktorskie w spektaklach Teatru TV: Relacja, Rzecz listopadowa, Trzeci maja,
  • 1986 – Nagroda Specjalna władz miasta stołecznego Warszawy z okazji 30-lecia Matysiaków.

Przypisy | edytuj kod

  1. Tygodnik Życie na Gorąco nr 27, 3 lipca 2014, s. 35.
  2. Cmentarz Stare Powązki: PIEKARSCY I GRZYBOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-06] .
  3. M.P. z 1997 r. nr 14, poz. 134 „za wybitne zasługi dla kultury”.
  4. M.P. z 1955 r. nr 96, poz. 1298 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Janczar" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy