Tadeusz Laskowski


Tadeusz Laskowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Laskowski (ur. 18 października 1901 w Rudnikach, zm. w 1989) – polski inżynier, specjalista w dziedzinie przeróbki mechanicznej węgla, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, wykładowca i rektor Politechniki Śląskiej.

Urodził się w Rudnikach, w województwie stanisławowskim. W 1923 ukończył gimnazjum w Kołomyi. Podjął następnie studia w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1931 ukończył studia uzyskując dyplom inżyniera górnika. Po ukończeniu studiów na krótko podjął pracę jako asystent w Katedrze Mineralogii i Petrografii AGH. W 1933 rozpoczął pracę w przemyśle górniczym, na początku w Rybnickim Gwarectwie Węglowym. Na początku II wojny światowej więziony jako jeniec, między innymi w Rybniku, Buchenwaldzie i Mauthausen. Od końca 1940 do końca wojny pracował w rolnictwie. W 1945 wrócił do pracy w górnictwie organizując Instytut Naukowo-Badawczy Przemysłu Węglowego, przekształcony z czasem w Główny Instytut Górnictwa. W latach 1945–1948 pełnił funkcję dyrektora Instytutu. Od 1946 do 1950 prowadził wykłady w Akademii Górniczo-Hutniczej. Od roku 1950 pracował w Politechnice Śląskiej. Profesor nadzwyczajny - 1954, profesor zwyczajny - 1960. W latach 1950–1958 był dziekanem Wydziału Górniczego, a w latach 1959-1965 rektorem. W latach 1945–1976 był członkiem rady nadzorczej GIG. Zmarł w 1989 roku. Autor ponad 60 prac zamieszczonych w wydawnictwach krajowych i zagranicznych.

Odznaczenia i wyróżnienia[1] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1027–1028

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Laskowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy