Tadeusz Płoski


Tadeusz Płoski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Biskup Tadeusz Płoski podczas wręczenia mu nominacji generalskiej przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego (2004) Biskup Tadeusz Płoski (pierwszy z prawej) podczas wizyty w Katyniu 17 września 2007. Na pierwszym planie Prezydent RP Lech Kaczyński, po prawej Roman Indrzejczyk i Miron (Chodakowski) Grób Tadeusza Płoskiego i jego sekretarza Jana Osińskiego w katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie

Tadeusz Stefan Płoski (ur. 9 marca 1956 w Lidzbarku Warmińskim, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk prawnych, generał dywizji Wojska Polskiego, biskup polowy Wojska Polskiego w latach 2004–2010; pośmiertnie awansowany do stopnia generała broni (2010).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wykształcenie i praca naukowa | edytuj kod

W 1976 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej „Hosianum” w Olsztynie. Święceń kapłańskich udzielił mu 6 czerwca 1982 biskup Jan Obłąk. W latach 1983–1986 studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1993 na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie obronił doktorat nt. Sąd Biskupi Diecezji Warmińskiej w latach 1957–1971. Studium prawno-historyczne. 11 grudnia 2007 zdał kolokwium habilitacyjne przed Radą Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie rozprawy Duszpasterstwo w Wojsku Polskim. Studium prawne z uwzględnieniem praw człowieka i prawa humanitarnego uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych.

W 1994 na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne. Był zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Prawa Kanonicznego i Wyznaniowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2008 został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego oraz kierownikiem Katedry Prawa Administracyjnego i Nauki o Administracji na Wydziale Prawa i Administracji. W 2010 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[1].

Kapłaństwo i służba wojskowa | edytuj kod

Po przyjęciu święceń kapłańskich był wikariuszem w parafii św. Józefa w Morągu. Od 1986 pracował w kurii biskupiej oraz sądzie biskupim diecezji warmińskiej w Olsztynie. W tym okresie pełnił funkcję redaktora naczelnego „Warmińskich Wiadomości Diecezjalnych”. Był również duszpasterzem Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie.

W 1992 został skierowany do służby w Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego. Początkowo piastował posadę notariusza, a w 1994 powierzono mu obowiązki szefa Wydziału Duszpasterskiego Kurii Polowej w Warszawie. Od 1995 był dziekanem Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od 2001 Biura Ochrony Rządu. W latach 1995–2001 kierował redakcją pisma „Nasza Służba”, natomiast w latach 1996–2004 był opiekunem alumnów Wyższego Seminarium Duchownego Ordynariatu Polowego. Pracował także jako korespondent Radia Watykańskiego i Katolickiej Agencji Informacyjnej. W 1999 otrzymał godność prałata. W 2001 został kanclerzem Kurii Polowej.

16 października 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem polowym Wojska Polskiego[2]. Dwa tygodnie później otrzymał sakrę biskupią. Konsekracji dokonał arcybiskup Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce, wraz ze Sławojem Leszkiem Głódziem, biskupem diecezjalnym warszawsko-praskim, i Edmundem Piszczem, arcybiskupem metropolitą warmińskim.

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski był członkiem Rady Prawnej oraz delegatem ds. harcerzy, kombatantów i duszpasterstwa policji. W 2005 premier Marek Belka powołał go w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

W Zakonie Bożogrobców miał rangę Komandora z Gwiazdą[3].

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[4]. Pochowany został 19 kwietnia 2010 w katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie.

Upamiętnienie | edytuj kod

26 maja 2010 Rada Miejska Olsztyna podjęła uchwałę o nazwaniu części dotychczasowej alei generała Władysława Sikorskiego ulicą Biskupa Tadeusza Płoskiego (na odcinku od ulicy Biskupa Tomasza Wilczyńskiego do granic miasta)[5]. 28 października 2010 w katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie odsłonięto i poświęcono jego popiersie[6], a 7 kwietnia 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową na frontonie Klubu Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie[7]. 15 sierpnia 2012 odsłonięto jego popiersie w Panteonie Bohaterów Sanktuarium Narodowego na Cmentarzu Poległych w Bitwie Warszawskiej w Ossowie[8][9].

Awanse oficerskie | edytuj kod

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Państwowe i resortowe
Pozostałe

Publikacje książkowe | edytuj kod

  • Dobrze, że jesteś Ojczyzno, Warszawa – Tarnów, Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej „Biblos”, 2010. ​ISBN 978-83-7332-905-8
  • Pamiętaj o nich, Polsko: pomordowanym i poległym na Wschodzie, Warszawa – Tarnów, Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej „Biblos”, 2009. ​ISBN 978-83-7332-788-7
  • Moc w słabości się doskonali: nauczanie pasterskie Biskupa polowego Wojska Polskiego 1 IX 2008 – 3 V 2009, Warszawa – Tarnów, Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej „Biblos”, 2009. ​ISBN 978-83-7332-749-8
  • Miłość żąda ofiary: nauczanie pasterskie Biskupa Polowego Wojska Polskiego, 1 I – 31 VIII 2008, Warszawa – Tarnów, Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej „Biblos”, 2008. ​ISBN 978-83-7332-662-0
  • Duszpasterstwo w Wojsku Polskim: studium prawne z uwzględnieniem praw człowieka i prawa humanitarnego, Olsztyn, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2006. ​ISBN 83-7299-465-X
  • Z kościelnej praktyki sądowej Trybunału Warmińskiego, Olsztyn, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1995. ​ISBN 83-86503-23-8
  • Specyfika pracy duszpasterskiej kapelanów wojskowych w II wojnie światowej, Warszawa, Akademia Obrony Narodowej 1994
  • Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska wobec zagadnienia bezpieczeństwa (zarys studium), Warszawa, Akademia Obrony Narodowej 1994

Przypisy | edytuj kod

  1. Doktorzy Honoris Causa. uksw.edu.pl. [dostęp 2010-08-27].
  2. NOMINA DELL’ORDINARIO MILITARE PER LA POLONIA (wł.). vatican.va, 2004-10-16. [dostęp 2020-02-06].
  3. Katastrofa samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r.. oessh.opoka.net.pl. [dostęp 2016-11-18].
  4. Oświadczenie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w obliczu katastrofy samolotu prezydenckiego. episkopat.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-10].
  5. ul. Biskupa Płoskiego i plac Ofiar Katastrofy Smoleńskiej. ro.com.pl (arch.), 2010-05-26. [dostęp 2014-10-18].
  6. Odsłonięcie popiersia śp. gen. broni biskupa Tadeusza Płoskiego. bbn.gov.pl (arch.), 2010-10-28. [dostęp 2017-01-12].
  7. Elżbieta Dąbrowska, Tadeusz Haduch: Pamięci biskupa Płoskiego. wat.edu.pl, 2011-04-08. [dostęp 2011-04-29].
  8. Pierwszy Pomnik Biskupa Polowego WP Tadeusza Płoskiego odsłonięto w Panteonie Bohaterów w Sanktuarium Narodowym w Ossowie. gazetapatria.pl. [dostęp 2013-04-21].
  9. Pomnik bp. Tadeusza Płoskiego. radiomaryja.pl, 2012-08-15. [dostęp 2013-04-21].
  10. M.P. z 2004 r. nr 49, poz. 843
  11. M.P. z 2006 r. nr 30, poz. 321
  12. M.P. z 2010 r. nr 35, poz. 497
  13. M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 587
  14. M.P. z 2009 r. nr 17, poz. 222 – pkt 4. [dostęp 2010-12-05].
  15. M.P. z 2007 r. nr 43, poz. 504 – pkt 52. [dostęp 2010-12-05].
  16. M.P. z 1999 r. nr 20, poz. 265 – pkt 2. [dostęp 2010-12-05].
  17. Medal i legitymacja (zdjęcie). ordynariat.wp.mil.pl (arch.), 2009-10-20. [dostęp 2018-01-01].
  18. Biskup Polowy WP otrzymał honorową odznakę BOR. ordynariat.wp.mil.pl, 2009-06-09. [dostęp 2018-01-01].
  19. Warszawa: Polscy celnicy przyznali pośmiertnie bp Płoskiemu złotą odznakę „Zasłużony dla Służby Celnej”. ordynariat.wp.mil.pl, 2010-09-16. [dostęp 2018-01-01].
  20. Obchody Dnia Służby Celnej. mf.gov.pl, 2010-09-17. [dostęp 2011-01-22].
  21. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].
  22. Rok 2006. wkoss.pl. [dostęp 2020-04-23].
  23. Związek Piłsudczyków RP nadał Biskupowi Polowemu Honorową Odznakę Organizacyjną. ordynariat.wp.mil.pl, 2009-12-12. [dostęp 2018-01-01].
  24. Rozkaz Przewodniczącego ZHR L. 4/2010, 17 kwietnia 2010. zhr.pl (arch.), 2010-04-17. [dostęp 2016-10-09].
  25. Zasłużony dla Warszawy. warszawa.pl, 2010-05-08. [dostęp 2012-05-16].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Płoski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy