Tadeusz Stefan Kamiński


Tadeusz Stefan Kamiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Stefan Kamiński (ur. 21 grudnia 1889 w Kołomyi, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – doktor praw, pułkownik audytor Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Tadeusz Stefan Kamiński urodził się 21 grudnia 1889 w Kołomyi, w rodzinie Leopolda i Emilii[1]. W 1920 był sędzią śledczym w Tymczasowej Komisji Nadzwyczajnej przy Komisji Wojskowej Sejmu Ustawodawczego. Na tym stanowisku 6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora w Korpusie Sądowym, w „grupie byłych Legionów Polskich”[2]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Biurze Prezydialnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając na ewidencji Oddziału VI Prawnego Sztabu MSWojsk[3]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 38. lokatą w korpusie oficerów sądowych. W 1923 był zastępcą gen. bryg. Edwarda Szpakowskiego, szefa Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych[4][5][6].

24 kwietnia 1928 Prezydent RP mianował go prokuratorem przy wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z Wojskowego Sądu Okręgowego Nr I w Warszawie do Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr III w Wilnie na stanowisko prokuratora[7][8][9]. W marcu 1931 minister spraw wojskowych powierzył mu czasowe pełnienie obowiązków prokuratora przy Najwyższym Sądzie Wojskowym[10].

27 czerwca 1935 został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów sądowych[11]. 31 sierpnia 1935 Prezydent RP, Ignacy Mościcki zwolnił go ze stanowiska pełniącego obowiązki prokuratora przy Najwyższym Sądzie Wojskowym i mianował sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie[12][13].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie do stopnia generała brygady[14]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

 Osobny artykuł: Generałowie II Rzeczypospolitej Polskiej awansowani w 2007 r..

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Księga metrykalna urodzeń dla miasta Kołomyi za lata 1886-1894 sygn. 631.1.783, State Archives of Ivano-Frankivsk Oblast
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 31 z 18 sierpnia 1920 r., s. 746.
  3. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 411, 679.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 6, 1090.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 6, 985.
  6. Tadeusz Stefan Kamiński pełnił służbę na stanowisku zastępcy szefa Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych w okresie, w którym ministrami byli kolejno: gen. broni Stanisław Szeptycki (13 VI - 19 XII 1923), gen. dyw. Kazimierz Sosnkowski (19 XII 1923 - 17 II 1924) i gen. dyw. Władysław Sikorski (17 II 1924 - 20 XI 1925).
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 118, 161.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 692.
  9. Organa 1928 ↓, s. 80.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 95.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 68.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 105-106.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 307, 877.
  14. M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 885
  15. M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163
  16. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tadeusz Stefan Kamiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy