Tadeusz Styczyński (ksiądz)


Tadeusz Styczyński (ksiądz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Styczyński (ur. 13 kwietnia 1870 w Śremie, zm. 6 lutego 1942 w Dachau) – polski ksiądz rzymskokatolicki, poseł na Sejm Ustawodawczy.

Seminarium duchowne kończył w Poznaniu i Gnieźnie uzyskując święcenia kapłańskie w 1894 roku[1]. Od 1900 roku był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Wytomyślu[1]. W latach 1913-1925 pełnił funkcję proboszcza w Grodzisku Wielkopolskim. W latach 1908–1918 był posłem do Sejmu Pruskiego oraz sekretarzem Koła Polskiego w Berlinie. W latach 1919–1922 był posłem na Sejm Ustawodawczy[1]. Należał do członków Komisji Ochrony Pracy oraz Komisji Spółdzielczej. Pełnił także funkcję prezesa Rady Miejskiej w Grodzisku. Prezes Towarzystwa Robotniczego, Samopomocy Żeńskiej oraz Kółka Rolniczego, założyciel Towarzystwa Narodowo Demokratycznego w Grodzisku.

W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego[2].

W 1925 mianowany został infułatem w Kościele Metropolitarnym w Gnieźnie, a od 1933 był radcą Kurii.

Zginął w obozie KL Dachau[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Błażej Lipiecki: Tadeusz Styczyński. W: Wielkopolscy księża od XVII do XX wieku [on-line]. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”.. [dostęp 2019-01-23].
  2. Tadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 468.
  3. Paweł Anders: "Grodzisk Wielkopolski", Wydawnictwo WBP, Poznań 1995, ​ISBN 83-85811-26-5​, Str. 87

Bibliografia | edytuj kod

  • Polski Słownik Biograficzny, tom. 45, zeszyt 185, wyd. 2008.
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Styczyński (ksiądz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy