Tadeusz Wardejn-Zagórski


Tadeusz Wardejn-Zagórski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób majora Tadeusza Wardejn-Zagórskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Tadeusz Adam Wardejn-Zagórski ps.Gromski”, „Gozdawa” (ur. 7 kwietnia 1892 w Poraju, zm. w grudniu 1944 w Częstochowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Tadeusz Adam Wardejn-Zagórski urodził się 7 kwietnia 1892 roku w Poraju. Od 1914 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W okresie od 1 września 1917 roku do 24 stycznia 1918 roku był uczniem klasy „A” Szkoły Podchorążych w Zegrzu (od 3 listopada 1917 roku w Ostrowi Mazowieckiej)[1].

Po zakończeniu wojny z bolszewikami pełnił służbę w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, pozostając oficerem nadetatowym 62 pułku piechoty w Bydgoszczy. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1674. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1925 był słuchaczem V Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, powrócił do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia.

Przed 1934 roku przeniesiony został w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej zatrudniony został w administracji państwowej. Był starostą zawieciańskim.

W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w dowództwie Armii „Lublin”, jako oficer Oddziału II Sztabu.

Podczas okupacji niemieckiej był oficerem łącznikowym, a od października 1940 roku pełnił funkcję zastępcy szefa Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej. Od 1944 był szefem Wydziału Propagandy Bieżącej w Oddziale VI Biura Informacji i Propagandy. Należał do redakcji „Wiadomości z miasta”, „Wiadomości radiowych”, „Wiadomości powstańczych”, „Głosu Ojczyzny”.

Podczas walk powstania warszawskiego przebywał na Woli, Starym Mieście i Śródmieściu. Aresztowany 15 grudnia 1944, a następnie zastrzelony przez Niemców w Częstochowie w grudniu 1944. Jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 192-3-30)[2].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Księga pamiątkowa 1830 – 29 XI 1930. Szkice z dziejów szkół piechoty polskiej, Szkoła Podchorążych Piechoty, Ostrów-Komorowo 1930, 431.
  2. Cmentarz Stare Powązki: Monika Wardejn-Zagórska, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-06-02] .
  3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych L. 6087/22 G.M.I. (Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 13, s. 389)

Bibliografia | edytuj kod

  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych
  • Piotr Stawecki, O dominacji wojskowych w państwowym aparacie cywilnym w Polsce w latach 1926-1939, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 3 (35), Warszawa 1965
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2
  • Marek Ney-Krwawicz: Komenda Główna Armii Krajowej 1939-1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 466. ISBN 83-211-1055-X.
  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 157-158. ISBN 83-211-0758-3.
  • Grzegorz Mazur: Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939-1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 385. ISBN 83-211-0892-X.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tadeusz Wardejn-Zagórski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy