Tadeusz Wnorowski


Tadeusz Wnorowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Wnorowski (ur. ?, zm. 3 września 1925 w Rajczy) – porucznik piechoty Wojska Polskiego.

Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W szeregach 2 pułku strzelców podhalańskich w stopniu kapitana uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1924 r. był oficerem 4 pułku strzelców podhalańskich. W randzie porucznika w 1924 zajmował 324 lokatę w korpusie oficerów zawodowych piechoty.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dekret Wodza Naczelnego L. 2949 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 828
  2. Ludwik Migdał: Zarys historji wojennej 2-go Pułku Strzelców Podhalańskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 32, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.

Bibliografia | edytuj kod

  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 332, 375.
Na podstawie artykułu: "Tadeusz Wnorowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy