Tajemnica prokuratorska


Tajemnica prokuratorska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tajemnica prokuratorska – w polskim prawie zasada wynikająca z art. 102 Prawa o prokuraturze z 28 stycznia 2016 roku. Mówi ona, że prokurator jest zobowiązany zachować w tajemnicy okoliczności, o których dowiedział się w postępowaniu przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową. Obowiązek ten trwa także po ustaniu stosunku służbowego.

Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje jedynie w przypadku, gdy prokurator składa zeznania jako świadek w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ujawnienie tajemnicy zagraża dobru państwa albo ważnemu interesowi prywatnemu niesprzecznemu z celami wymiaru sprawiedliwości (w takich sytuacjach od zachowania tajemnicy może prokuratora zwolnić Prokurator Krajowy, a Prokuratora Krajowego – Prokurator Generalny).

Do 2016 r. tajemnicę prokuratorską regulował art. 48 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Tajemnica prokuratorska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy